
దాదాభాయ్ నౌరోజీ, 1892.
Credit: R.M. Richardson & Co · Public domain · source

థామస్ హోస్మర్ షెపర్డ్ చిత్రించిన లండన్లోని లీడెన్హాల్ వీధిలో ఉన్న ఈస్ట్ ఇండియా హౌస్, సుమారు 1817.
Credit: Thomas Hosmer Shepherd · Public domain · source

Map study
1909లో బ్రిటిష్ భారత సామ్రాజ్యం: చారిత్రక ప్రావిన్సులు, సంస్థానాలు; ఇవి ప్రస్తుత భారత రాష్ట్రాల సరిహద్దులు కావు.
- భూభాగ విస్తృతిని అర్థం చేసుకునే ముందు మూలాధారం తేదీని, పటంలోని సంకేతాల వివరణను చదవండి.
- ప్రధాన ప్రాంతాలు, పొరుగు రాజ్యాలు, భౌగోళిక అవరోధాలను పోల్చండి; చారిత్రక సరిహద్దులు, ప్రభావ పరిధులు సుమారుగా సూచించినవి మాత్రమే; అవి కాలక్రమేణా మారాయి.
Credit: Edinburgh Geographical Institute; J. G. Bartholomew and Sons · Public domain · sourceConverted to WebP on an opaque white background; proportionally resized without cropping. Original cartography and legend retained.
అర్థం, చారిత్రక నేపథ్యం
జాతీయవాద ఆర్థిక విశ్లేషణలో సంపద తరలింపు అంటే, భారతదేశానికి సమానమైన భౌతిక ప్రతిఫలం లభించకుండా ఆదాయం, వనరులు భారతదేశం నుంచి బ్రిటన్కు నిరంతరం బదిలీ కావడం. ఇది కేవలం వస్తువుల ఎగుమతి లేదా విదేశీ వాణిజ్యం ఉనికిని సూచించదు. సాధారణ ఎగుమతి ద్వారా దిగుమతులకు నిధులు సమకూరవచ్చు లేదా విదేశాల్లో ఆర్థిక హక్కు ఏర్పడవచ్చు. అయితే, భారతీయ వస్తువులు, పన్నులు, పొదుపులు పాలక దేశానికి ప్రయోజనం కలిగించే చెల్లింపులకు ఉపయోగపడి, అందుకు సమానమైన కొనుగోలు శక్తి లేదా ఉత్పాదక ఆస్తులు భారతదేశంలో ఏర్పడనప్పుడు అభ్యంతరం తలెత్తింది.
భూభాగాలపై పాలనాధికారాన్ని స్థాపించడానికి ముందు, ఐరోపా వర్తక కంపెనీలు భారతీయ వస్త్రాలు, ఇతర సరుకులను కొనుగోలు చేయడానికి సాధారణంగా బంగారం, వెండి వంటి విలువైన లోహాలను లేదా ఇతర చెల్లింపు సాధనాలను తీసుకురావాల్సి వచ్చేది. 1757లో ప్లాసీ వద్ద కంపెనీ సాధించిన విజయం, రాజకీయ అధికారంతో చెల్లింపులను వసూలు చేయడానికి, వ్యక్తిగత సంపదలను పోగుచేసుకోవడానికి అవకాశాలను విస్తరించింది. 1765లో దివానీ హక్కులను పొందడం ఒక ప్రధాన సంస్థాగత మార్పుకు నాంది పలికింది: బెంగాల్, బిహార్, ఒరిస్సాలలో వసూలు చేసిన రెవెన్యూతో కంపెనీ విదేశాలకు రవాణా చేయడానికి భారతీయ వస్తువులను కొనుగోలు చేయడం ఇప్పుడు సాధ్యమైంది.
అందువల్ల, కంపెనీ వాణిజ్య పరిభాషలో ‘పెట్టుబడి’ (investment) అంటే భారతీయ కర్మాగారాలు లేదా మౌలిక సదుపాయాల్లో పెట్టుబడి పెట్టడం కాకుండా, ఎగుమతి కోసం భారతీయ రెవెన్యూతో కొనుగోలు చేసిన వస్తువులను సూచించవచ్చు. 1858లో పాలన బ్రిటిష్ రాజరికానికి బదిలీ అయిన తరువాత, సంపద తరలింపు మార్గాలు మారాయే తప్ప అంతరించిపోలేదు. జీతాలు, పింఛన్లు, రుణాలపై వడ్డీ చెల్లింపులు, అసలు తిరిగి చెల్లింపులు, సైనిక వ్యయాలు, బ్రిటన్లో అధికారిక ఖర్చులు నిరంతర సంపద బదిలీలను కొనసాగించాయి. ప్రారంభ కంపెనీ దశను, తరువాతి అధికార యంత్రాంగ–ఆర్థిక దశ నుంచి వేరు చేసి చూడటం వల్ల సంపద తరలింపును మారుతూ వచ్చిన సంస్థాగత ప్రక్రియగా వివరించవచ్చు.
ఆర్థిక జాతీయవాదులు, సంపద తరలింపు సిద్ధాంతం
దాదాభాయి నౌరోజీ 1860ల నుంచి తన ప్రసంగాలు, గణనలు, రచనల ద్వారా సంపద తరలింపునకు అత్యంత ప్రభావవంతమైన వివరణను రూపొందించారు. 1867లో ఆయన సమర్పించిన ‘భారతదేశానికి ఇంగ్లండ్ రుణం’ (England's Debt to India) అనే పత్రం ఈ వాదనకు రూపమివ్వడంలో తోడ్పడింది. 1901లో ప్రచురితమైన ‘భారతదేశంలో పేదరికం, అన్-బ్రిటిష్ పాలన’ (Poverty and Un-British Rule in India) అనే గ్రంథం ఆయన పరిణతి చెందిన విమర్శను సమగ్రంగా పొందుపరిచింది. భారతదేశ పేదరికాన్ని కేవలం జనాభా ఒత్తిడితోనో, భారతీయులు వెనుకబడినవారనే ఊహతోనో వివరించలేమని; విదేశీ పాలన వల్ల కలిగిన ఆర్థిక పరిణామాలను పరిశీలించాలని ఆయన వాదించారు.
నౌరోజీ స్వదేశీ, విదేశీ పాలకుల మధ్య తేడాను నొక్కిచెప్పారు. భారతదేశంలోనే నివసిస్తూ, ఇక్కడే ఖర్చు చేసే పాలకుడు స్వాధీనం చేసుకున్న ఆదాయం పంపిణీలో అసమానతలు ఉన్నప్పటికీ, అది దేశంలోనే చలామణి కాగలదు. విదేశాలకు పంపిన ఆదాయం ఆ చలామణి నుంచి తొలగిపోతుంది. ఐరోపా అధికారులు తరచుగా భారతదేశంలో సంపాదించి, విదేశాల్లో పొదుపు చేసుకుని, పదవీ విరమణ అనంతరం బ్రిటన్లో స్థిరపడేవారు. అందువల్ల, ఉన్నత ఉద్యోగాల నుంచి భారతీయులను మినహాయించడం ఆర్థిక నష్టంతోపాటు పరిపాలనా అనుభవాన్ని, అవకాశాలను కోల్పోవడానికి కూడా కారణమైంది.
R. C. Dutt భూమిశిస్తు, వాణిజ్య విధానం, వ్యవసాయం, పారిశ్రామిక క్షీణతలను కలుపుకొని విస్తృత ఆర్థిక చరిత్ర నేపథ్యంలో సంపద తరలింపును విశ్లేషించారు. M. G. Ranade పారిశ్రామిక అభివృద్ధిని, నిర్మాణాత్మక ఆర్థిక బలహీనతను అధిగమించాల్సిన అవసరాన్ని నొక్కిచెప్పారు. ఈ రచయితలు ప్రాధాన్యమిచ్చిన అంశాలు, లెక్కింపు పద్ధతుల్లో భేదాలు ఉన్నప్పటికీ, బడ్జెట్లు, అధికారిక గణాంకాలు, పార్లమెంటరీ ఆధారాలపై ఆధారపడిన వలసవాద ఆర్థిక విమర్శకు సమష్టిగా పునాది వేశారు. వారి రచనలు పేదరికాన్ని అనివార్యమైన సహజ స్థితిగా కాకుండా ఒక రాజకీయ సమస్యగా ముందుకు తెచ్చాయి.
సంపద తరలింపు ప్రధాన మార్గాలు, బదిలీ యంత్రాంగం
కంపెనీ పాలనలో, పాలిత భూభాగాల నుంచి వచ్చిన ఆదాయాన్ని ఎగుమతుల కోసం సరుకుల కొనుగోలుకు వినియోగించారు. అదే సమయంలో కంపెనీ ఉద్యోగులు కూడబెట్టిన కానుకలు, చెల్లింపులు, వ్యక్తిగత సంపద కూడా విదేశాలకు తరలివెళ్లాయి. బ్రిటిష్ రాజప్రభుత్వ పాలనలో, జాతీయవాదులు హోమ్ చార్జీలపై (Home Charges) దృష్టి కేంద్రీకరించారు. ఇవి బ్రిటన్లో చేసినప్పటికీ, భారతదేశం భరించాల్సిన వ్యయాలు. పింఛన్లు, దీర్ఘకాలిక సెలవు భత్యాలు, స్టెర్లింగ్ రుణంపై వడ్డీ, ఇండియా ఆఫీస్ వ్యయం, సామగ్రి కొనుగోలు వీటిలో ప్రధాన భాగాలు. ఐరోపా అధికారుల వ్యక్తిగత పొదుపులు, విదేశాలకు పంపిన నగదు అదనపు మార్గాలుగా ఉండేవి. వీటన్నింటినీ అధికారిక హోమ్ చార్జీలతో సమానమైనవిగా పరిగణించకూడదు.
సైనిక వ్యయం మరొక వివాదాస్పద అంశం. భారతదేశ సొంత అవసరాలకు బదులుగా విస్తృత బ్రిటిష్ సామ్రాజ్య ప్రయోజనాలకు ఉపయోగపడే ఖర్చులను భారత ఆదాయంతో భరించడాన్ని ఆర్థిక జాతీయవాదులు వ్యతిరేకించారు. విదేశీ వ్యాపారాల లాభాలు, వడ్డీ చెల్లింపులు కూడా సంపద తరలింపుపై చర్చల్లో ప్రస్తావనకు వచ్చాయి. అయితే, ఇక్కడ ఒక ముఖ్యమైన విశ్లేషణాత్మక తేడాను గుర్తించడం అవసరం: వాస్తవంగా ఉత్పాదకమైన విదేశీ పెట్టుబడిపై చెల్లించే వడ్డీని స్వయంచాలకంగా ప్రతిఫలం లేని బదిలీగా పరిగణించలేం. రుణ షరతులు, హామీలు, నష్టభయాన్ని ఎవరెవరు భరించాలనే కేటాయింపు, విధించిన భారాలను సమర్థించేంత ప్రయోజనాలు లభించాయా అనే అంశాలను విమర్శకులు ప్రశ్నించారు.
భారతదేశంతో సంబంధమున్న బ్రిటన్ చెల్లింపు బాధ్యతలను పరిష్కరించడానికి కౌన్సిల్ బిల్లులు (Council Bills) ఒక ముఖ్యమైన యంత్రాంగాన్ని అందించాయి. భారత వ్యవహారాల కార్యదర్శి లండన్లో స్టెర్లింగ్కు బదులుగా బిల్లులను విక్రయించేవారు; వాటిని కలిగి ఉన్నవారు భారత ఖజానాల నుంచి రూపాయలను పొందగలిగేవారు. భారత ఎగుమతులకు సంబంధించిన చెల్లింపులను పరిష్కరించడానికి వ్యాపారులు, బ్యాంకులు ఈ బిల్లులను ఉపయోగించేవారు. స్టెర్లింగ్ రూపంలో వచ్చిన రాబడులు బ్రిటన్లో హోమ్ చార్జీలను చెల్లించడానికి ఉపయోగపడగా, వాటికి సమానమైన రూపాయి చెల్లింపులు భారత వనరుల నుంచి జరిగేవి. ఈ బిల్లులు ఒక ఆర్థిక సాధనం మాత్రమే; అవి ప్రత్యేక సరుకు ఎగుమతి గానీ, స్వతంత్ర పన్నుల వర్గం గానీ కావు.
ఫలితంగా, భారతదేశ సరుకుల దిగుమతుల కంటే ఎగుమతులు అధికంగా ఉండటం వల్ల ఏర్పడిన మిగులు, విదేశాల్లోని అధికారిక వ్యయాలకు, వ్యక్తిగత నగదు బదిలీలకు నిధులు సమకూర్చడానికి ఉపయోగపడేది. ఎగుమతుల్లో ప్రతిఫలం లేని ఈ భాగంపై జాతీయవాదులు దృష్టి సారించారు. అయితే, పరీక్షల దృష్ట్యా, ఎగుమతుల మిగులు ఉన్నంత మాత్రాన సంపద తరలింపు జరిగినట్లు నిరూపితం కాదని గుర్తించాలి: సంపూర్ణ చెల్లింపుల శేషంలో సేవలు, ఆదాయ చెల్లింపులు, మూలధన ప్రవాహాలు, బంగారం–వెండి కడ్డీల బదిలీలు కూడా ఉంటాయి.
ఆర్థిక పరిణామాలు, కొలమానంపై చర్చలు
జాతీయవాదుల ప్రధాన వాదన మూలధన నిర్మాణానికి సంబంధించినది. విదేశాలకు తరలించిన వనరులు భారతదేశంలో నీటిపారుదల, వ్యవసాయ అభివృద్ధి, పరిశ్రమలు, విద్య లేదా ప్రజారోగ్య రంగాల్లో పెట్టుబడులకు అందుబాటులో లేకుండా పోయాయి. సంపద తరలింపు దేశీయ డిమాండ్ను, పొదుపులను కూడా తగ్గించింది. అనేక కుటుంబాల నగదు వనరుల్లో గణనీయమైన భాగాన్ని భూమిశిస్తు, ఇతర పన్నులు హరించివేసే అల్పాదాయ ఆర్థిక వ్యవస్థలో దీని భారం మరింత తీవ్రంగా ఉండేది. అందువల్ల వ్యవసాయ సంక్షోభానికి, ఆర్థిక స్తబ్దతకు ఇదొక్కటే కారణం కాకపోయినా, వాటిని మరింత తీవ్రతరం చేసింది.
సంపద తరలింపును, నిర్పారిశ్రామికీకరణను వేరువేరుగా గుర్తించాలి. నిర్పారిశ్రామికీకరణ అనేది కొన్ని నిర్దిష్ట తయారీ కార్యకలాపాల క్షీణతకు, ఉపాధిలో మార్పులకు సంబంధించినది. ముఖ్యంగా యంత్రాలతో తయారైన దిగుమతి వస్తువుల పోటీని, మారిన మార్కెట్ పరిస్థితులను ఎదుర్కొన్న చేతివృత్తులవారిపై ఇది ప్రభావం చూపింది. సంపద తరలింపు అనేది ఆదాయాన్ని, వనరులను విదేశాలకు తరలించి స్వాధీనం చేసుకోవడానికి సంబంధించినది. వలస వాణిజ్య విధానం, రెవెన్యూ వసూళ్ల డిమాండ్లు, పారిశ్రామిక పోటీ, విదేశాలకు వనరుల బదిలీలు ఒకదానినొకటి బలపరచగలిగినా, అవి ఒకే అర్థంలో ఉపయోగించదగిన భావనలు కావు. అదేవిధంగా, కరవులతో పంటల వైఫల్యం, కొనుగోలు శక్తి పతనం, మార్కెట్ పరిస్థితులు, సహాయ విధానం ముడిపడి ఉండేవి; సంపద తరలింపు ఒక నిర్మాణాత్మక కారకమే తప్ప, వాటికి పూర్తి వివరణ కాదు.
అందరూ అంగీకరించిన ఏకైక సంఖ్యాపరమైన అంచనా లేదు. సమకాలీన లెక్కలు ఆయా కాలాలను బట్టి, వ్యక్తిగత నగదు బదిలీలను పరిగణించిన తీరును బట్టి, నిర్దిష్ట చెల్లింపులను సేవలకు ప్రతిఫలంగా భావించారా లేదా దోపిడీగా పరిగణించారా అనే దానిని బట్టి మారుతూ ఉండేవి. అధికారిక గణాంకాలు కూడా అసంపూర్ణంగా ఉండేవి. బ్రిటిష్ పాలనను సమర్థించినవారు పరిపాలన, భద్రత, రైల్వేలు, విదేశీ మూలధనాన్ని ప్రయోజనాలుగా పేర్కొన్నారు. ప్రతి విదేశీ చెల్లింపూ సంపద తరలింపేనని లేదా ప్రతి చెల్లింపునకూ సమానమైన ప్రయోజనం లభించిందని భావించకుండా, ఎవరు చెల్లించారు, ఎవరు ప్రయోజనం పొందారు, ఏ ప్రత్యామ్నాయాలు అందుబాటులో ఉన్నాయి, నిర్ణయాల విషయంలో భారతీయులకు జవాబుదారీతనం ఉందా అనే ప్రశ్నలను నిశితమైన మదింపు పరిశీలిస్తుంది.
రాజకీయ ప్రాధాన్యం మరియు పరీక్షా దృక్పథం
ప్రాంతీయ, సామాజిక విభజనలకు అతీతంగా పేదరికానికి ఒక బలమైన ఉమ్మడి వివరణను ఈ సిద్ధాంతం తొలి భారత జాతీయవాదానికి అందించింది. బ్రిటిష్ పాలన తప్పనిసరిగా సౌభాగ్యాన్ని తీసుకువస్తుందనే వాదనలను ఇది సవాలు చేసింది. దైనందిన ఆర్థిక కష్టాలను పన్నుల విధింపు, వ్యయం, ఉపాధికి సంబంధించిన నిర్ణయాలతో అనుసంధానించింది. ఉన్నత ప్రభుత్వ సర్వీసుల భారతీయీకరణ, భారతదేశంలోనూ బ్రిటన్లోనూ ఏకకాలంలో సివిల్ సర్వీసు పరీక్షల నిర్వహణ, సైనిక వ్యయం తగ్గింపు, బడ్జెట్లపై శాసనసభల పరిశీలనను పెంచడం వంటి తొలి కాంగ్రెస్ డిమాండ్లు ఈ విమర్శను ప్రతిబింబించాయి.
కాలక్రమేణా దీని రాజకీయ పర్యవసానాలు మరింత లోతుగా మారాయి. విదేశీ ప్రభుత్వ ప్రాధాన్యాల కారణంగానే సంపద తరలింపు జరుగుతుంటే, కేవలం పరిపాలనాపరమైన రాయితీలతో దానిని పూర్తిగా తొలగించడం సాధ్యం కాదు; ప్రభుత్వ విత్తంపై భారతీయులకు మరింత నియంత్రణ, అంతిమంగా స్వపరిపాలన తార్కిక పరిష్కారాలుగా ముందుకు వచ్చాయి. ప్రిలిమ్స్ కోసం నౌరోజీ, 1765 నాటి రెవెన్యూ అధికారాల మార్పు, హోమ్ ఛార్జీలు, కౌన్సిల్ బిల్లులు, ప్రతిఫలం లేని ఎగుమతుల అర్థంపై దృష్టి పెట్టాలి. సంపద తరలింపును కేవలం దోపిడీతోనో, కేవలం భూమిశిస్తుతోనో లేదా భారతదేశంతో బ్రిటన్కు ఉన్న వస్తు వాణిజ్య మిగులుతోనో సమానంగా భావించకూడదు.
కాలరేఖ
1757
ప్లాసీ యుద్ధం బెంగాల్లో కంపెనీ ప్రభావాన్ని బలపరుస్తుంది; రాజకీయ అధికారాన్ని ఉపయోగించి సంపదను దోచుకోవడానికి మరిన్ని అవకాశాలను కల్పిస్తుంది.
1765
కంపెనీ బెంగాల్, బీహార్, ఒరిస్సాల దివానీ హక్కులను పొందింది. దీనివల్ల పన్ను ఆదాయంతో ఎగుమతి సరుకులను కొనుగోలు చేయడం సాధ్యమైంది.
1858
పాలన కంపెనీ నుంచి బ్రిటిష్ రాజరికానికి బదిలీ అయింది; అధికారిక, ఆర్థిక మార్గాల ద్వారా విదేశాలకు సంపద బదిలీ కొనసాగింది.
1867
నౌరోజీ తన సంపద తరలింపు వాదనకు ముఖ్యమైన తొలి రూపంగా ‘భారతదేశానికి ఇంగ్లండ్ చెల్లించాల్సిన రుణం’ (England's Debt to India)ను సమర్పించారు.
1901
నౌరోజీ రచించిన ‘భారతదేశంలో పేదరికం మరియు అన్-బ్రిటిష్ పాలన’ (Poverty and Un-British Rule in India) ప్రచురణ.
1902–1904
ఆర్. సి. దత్ బ్రిటిష్ భారతదేశ ఆర్థిక చరిత్రపై తన ప్రధాన గ్రంథాలను ప్రచురించారు.
కంపెనీ పాలనలో పన్ను ఆదాయంతో ఎగుమతి వస్తువుల కొనుగోళ్లు
- 1. కంపెనీ భారతదేశంలో తన పాలనలోని ప్రాంతాల నుంచి ఆదాయాన్ని వసూలు చేస్తుంది.
- 2. ఈ ఆదాయంలో కొంత భాగాన్ని భారతీయ వస్తువుల కొనుగోళ్లకు వినియోగిస్తుంది.
- 3. ఆ వస్తువులను విదేశాలకు ఎగుమతి చేసి విక్రయిస్తారు.
- 4. విదేశీ విక్రయాల ద్వారా వచ్చిన రాబడి, భారతదేశానికి సమాన విలువగల దిగుమతుల రూపంలో తిరిగి రాకుండా కంపెనీకి చేరుతుంది.
- 5. భారతీయ వనరులు దేశీయ వినియోగానికి అందుబాటులో ఉండటానికి బదులుగా విదేశాల్లో సంపద సంచయానికి తోడ్పడతాయి.
| భావన | అర్థం | పరీక్షల దృష్ట్యా గుర్తించాల్సిన తేడా |
|---|---|---|
| సంపద తరలింపు | భారతదేశానికి సమాన విలువగల ప్రతిఫలం లభించకుండా వనరులు విదేశాలకు తరలిపోవడం | ప్రత్యక్ష దోపిడీ కంటే విస్తృతమైన భావన |
| హోమ్ చార్జీలు (Home Charges) | భారతీయ ఆదాయాలపై మోపిన బ్రిటన్లోని వ్యయం | సంపద తరలింపునకు ఒక ప్రధాన అధికారిక మార్గం మాత్రమే; మొత్తం సంపద తరలింపు కాదు |
| కౌన్సిల్ బిల్లులు (Council Bills) | స్టెర్లింగ్తో కొనుగోలు చేసి, భారతదేశంలో రూపాయల్లో చెల్లింపులు పొందే బిల్లులు | చెల్లింపుల పరిష్కార యంత్రాంగం మాత్రమే; ప్రత్యేక పన్ను కాదు |
| ఎగుమతి మిగులు | వస్తువుల దిగుమతుల విలువ కంటే వస్తువుల ఎగుమతుల విలువ అధికంగా ఉండటం | ఇది ఒక్కటే దేశ సంపద పెరుగుదలకు గానీ, సంపద తరలింపునకు గానీ రుజువు కాదు |
| పారిశ్రామిక క్షీణత (Deindustrialisation) | పారిశ్రామిక కార్యకలాపాలు, చేతివృత్తులవారి ఉపాధి క్షీణించడం | వనరులు విదేశాలకు తరలిపోవడంతో సంబంధం ఉన్నప్పటికీ, దానికి భిన్నమైనది |
వాస్తవ సంఘటనలు – కేస్ స్టడీలు
దివానీ హక్కుల స్వాధీనం తరువాత బెంగాల్
1765 తరువాత, కంపెనీకి లభించిన రెవెన్యూ అధికారంతో స్థానికంగా వసూలు చేసిన పన్నులను ఉపయోగించి ఎగుమతి సరుకులను కొనుగోలు చేయగలిగింది. దీంతో ఆ కొనుగోళ్ల కోసం బంగారం, వెండిని తీసుకురావాల్సిన అవసరం తగ్గింది. రాజకీయ నియంత్రణను వాణిజ్య ప్రయోజనంగా ఎలా మార్చుకున్నారో ఇది తెలియజేస్తుంది. భారతీయ ఉత్పత్తిదారులకు చెల్లింపులు అందినప్పటికీ, ఆ కొనుగోలు నిధులు భారతదేశంలో వసూలు చేసిన పన్నుల నుంచే సమకూరాయి; ఎగుమతి చేసిన సరుకుల విక్రయాల ద్వారా వచ్చే ఆదాయం మాత్రం విదేశాల్లో లభించింది.
రాబడి హామీ పొందిన రైల్వే కంపెనీలు
ప్రారంభ రైల్వే ఏర్పాట్లలో ప్రైవేటు బ్రిటిష్ పెట్టుబడిదారులకు సాధారణంగా సుమారు 5 శాతం రాబడికి హామీ ఇచ్చేవారు. రాబడిలో ఏర్పడే లోటును భారతీయ రెవెన్యూ ఆదాయం నుంచి భరించేవారు. దిగుమతి చేసుకున్న పరికరాలు, విదేశీ ఆర్థిక చెల్లింపులు రైల్వేల అభివృద్ధిని బ్రిటన్తో మరింతగా అనుసంధానించాయి. రైల్వేలు రవాణా ప్రయోజనాలను అందించినప్పటికీ, వాటి నిధుల సమీకరణలో ఆర్థిక నష్టభారం ప్రజలపై పడటం, రాబడులు ప్రైవేటు పెట్టుబడిదారులకు దక్కడం పట్ల జాతీయవాదులు అభ్యంతరాలు వ్యక్తం చేశారు. మౌలిక సదుపాయాల ప్రయోజనాలను, వాటి వ్యయభారం ఎవరిపై పడుతుందనే అంశాన్ని వేర్వేరుగా ఎందుకు అంచనా వేయాలో ఈ ఉదాహరణ వివరిస్తుంది.
సాధన ప్రశ్నలు
ప్రశ్న 1
సంపద తరలింపునకు సంబంధించి కింది ప్రకటనలను పరిశీలించండి: 1. దివానీ హక్కుల స్వాధీనం వల్ల భారతీయ రెవెన్యూ ఆదాయంతో ఎగుమతి సరుకుల కొనుగోళ్లకు నిధులు సమకూర్చుకోవడం కంపెనీకి సాధ్యమైంది. 2. సరుకుల ఎగుమతుల్లోని ప్రతి మిగులు తప్పనిసరిగా సంపద తరలింపుగా పరిగణించబడుతుంది. 3. భారతీయ రెవెన్యూ ఆదాయం నుంచి బ్రిటన్లో చెల్లించాల్సిన పింఛన్లు హోమ్ ఛార్జీలలో భాగంగా ఉండేవి. పైన ఇచ్చిన ప్రకటనల్లో ఏవి సరైనవి?
- A. 1 మరియు 2 మాత్రమే
- B. 1 మరియు 3 మాత్రమే
- C. 2 మరియు 3 మాత్రమే
- D. 1, 2 మరియు 3
ప్రశ్న 2
వలస పాలనలోని భారతదేశ ఆర్థిక వ్యవస్థలో కౌన్సిల్ బిల్లులు ప్రధానంగా:
- A. కస్టమ్స్ సుంకాలు విధించే శాసన ప్రతిపాదనలు
- B. భారతీయ సాగుదారులకు మాత్రమే జారీ చేసిన బాండ్లు
- C. లండన్లో స్టెర్లింగ్కు విక్రయించి, భారతదేశంలో రూపాయల్లో చెల్లించాల్సిన బిల్లులు
- D. సంస్థానాలు జారీ చేసిన కరెన్సీ నోట్లు
ప్రశ్న 3
సంపద తరలింపునకు, పారిశ్రామిక క్షీణతకు మధ్య ఉన్న తేడాను ఏ ప్రకటన అత్యంత సరిగ్గా వివరిస్తుంది?
- A. సంపద తరలింపు అనేది వనరులు దేశం వెలుపలకు బదిలీ కావడానికి సంబంధించినది; పారిశ్రామిక క్షీణత అనేది పారిశ్రామిక కార్యకలాపాల తగ్గుదలకు సంబంధించినది.
- B. సంపద తరలింపు కేవలం వ్యవసాయానికి సంబంధించినది; పారిశ్రామిక క్షీణత కేవలం రైల్వేలకు సంబంధించినది.
- C. సంపద తరలింపు 1858 తర్వాత మాత్రమే ప్రారంభమైంది; పారిశ్రామిక క్షీణత 1858లో ముగిసింది.
- D. ఈ రెండు పదాలు ప్రత్యేకంగా బ్రిటిష్ వస్త్రాల దిగుమతులను మాత్రమే సూచిస్తాయి.
మెయిన్స్: వలస పాలనలోని భారతదేశం నుంచి సంపద తరలింపు జరిగిన ప్రధాన పద్ధతులను వివరించండి. భారత ఆర్థిక జాతీయవాదం అభివృద్ధికి సంపద తరలింపు సిద్ధాంతం ఎలా దోహదపడింది? 250 పదాల్లో సమాధానం రాయండి.
- సంపద తరలింపును కేవలం విదేశీ వాణిజ్యంగా కాకుండా, సమానమైన ఆర్థిక ప్రతిఫలం లేకుండా జరిగే బదిలీగా నిర్వచించండి.
- కంపెనీ పన్ను ఆదాయంతో చేసిన కొనుగోళ్ల నుంచి బ్రిటిష్ రాజరిక పాలనా కాలంలోని అధికారిక, ఆర్థిక బదిలీలకు జరిగిన మార్పును వివరించండి.
- హోమ్ ఛార్జీలు, అధికారులు స్వదేశానికి పంపిన నగదు, సామ్రాజ్య వ్యయం, కౌన్సిల్ బిల్లుల గురించి చర్చించండి.
- సంపద తరలింపును తగ్గిన మూలధన నిర్మాణం, పరిమిత దేశీయ డిమాండ్తో అనుసంధానించండి; అదే సమయంలో దానిని పారిశ్రామిక క్షీణత నుంచి వేరు చేసి చూపండి.
- నౌరోజీ, దత్ల కృషిని అంచనా వేయండి; సంపద తరలింపును కొలవడంలో ఉన్న కష్టాలను గుర్తించండి.
- ఈ విమర్శను భారతీయీకరణ, బడ్జెట్ జవాబుదారీతనం, స్వపరిపాలన డిమాండ్లతో అనుసంధానించండి.
అధ్యయన మూలాలు
- Dadabhai Naoroji, Poverty and Un-British Rule in India.
- R. C. Dutt, The Economic History of India under Early British Rule and The Economic History of India in the Victorian Age.
- Bipan Chandra, India's Struggle for Independence, chapter on the economic critique of colonialism.
- Bipan Chandra, Modern India, old NCERT textbook.
- NCERT, Our Pasts–III, chapters Ruling the Countryside and Weavers, Iron Smelters and Factory Owners.
