
పారాయణానికి ముందు నవగ్రంథ చేతిరాత ప్రతులకు పూజ చేయడం; మహాయాన ధర్మగ్రంథాలు ఆచారపరంగా స్వీకరించబడిన తీరును ఇది సూచిస్తుంది.
Credit: Alexoneill · CC BY 4.0 · sourceResized and converted to WebP; uncropped.
1. మూలాలు మరియు చారిత్రక నేపథ్యం
మహాయానం బౌద్ధానికి వ్యతిరేకంగా స్థాపించిన కొత్త మతం కాదు; అది బౌద్ధ సముదాయాల్లో చోటుచేసుకున్న పరిణామాల సమాహారం. దాని తొలి సాహిత్యం క్రీ.పూ. మొదటి శతాబ్దం, క్రీ.శ. తొలి శతాబ్దాల కాలంలో రూపుదిద్దుకోవడం ప్రారంభమైంది. అయితే, ఒక్కో గ్రంథం రచనాకాలంపై ఇప్పటికీ చర్చ కొనసాగుతోంది. దుఃఖం, కర్మ, పునర్జన్మ, విముక్తి, నైతిక ప్రవర్తనను పెంపొందించుకోవడం వంటి మౌలిక బౌద్ధ అంశాలను మహాయానం కూడా పంచుకుంది. ముఖ్యంగా బుద్ధత్వాన్ని సాధించే మార్గాన్ని అర్థం చేసుకున్న తీరు, అదనపు గ్రంథాలను బుద్ధుని ప్రామాణిక బోధనలుగా అంగీకరించడం దాని ప్రత్యేకతలు.
బౌద్ధ విహారాలు, పట్టణ కేంద్రాలు, వాణిజ్య జాలాలు, సుదూర ప్రాంతాల మధ్య ఆదానప్రదానాలు ఉన్న వాతావరణంలో మహాయానం అభివృద్ధి చెందింది. భారత ఉపఖండంలోని వాయవ్య ప్రాంతం, మధ్య ఆసియాతో సంబంధాలు ఇందులో ముఖ్యపాత్ర పోషించాయి. దక్కన్, ఆంధ్రతో సహా ఇతర ప్రాంతాలు కూడా దాని వికాసానికి దోహదపడ్డాయి. మహాయానాన్ని భిక్షు సంఘాల ఆధారిత బౌద్ధానికి వ్యతిరేకంగా గృహస్థులు చేసిన తిరుగుబాటుగా మాత్రమే చూడకూడదు: దాని గ్రంథాల రచన, పరిరక్షణ, వ్యాప్తిలో భిక్షువులు ప్రధాన పాత్రలు పోషించారు. మహాయాన సాధకులు, మహాయాన గ్రంథాలను అంగీకరించని బౌద్ధులతో కలిసి ఒకే విహారాల్లో నివసిస్తూ, ఒకే వినయ సంప్రదాయ పరంపరలను అనుసరించగలిగేవారు.
క్రీ.శ. రెండవ శతాబ్దానికి చెందిన కుషాణ పాలకుడు కనిష్కుడు బౌద్ధానికి అందించిన ఆదరణ, ప్రాంతాల మధ్య ఆదానప్రదానాల పరంగా ముఖ్యమైనవాడు. అయితే, సంప్రదాయంగా ఆయనతో ముడిపెట్టే కాశ్మీర్ బౌద్ధ సంగీతి ప్రధానంగా సర్వాస్తివాద పాండిత్య సంప్రదాయాలకు సంబంధించినది. ఈ సంగీతి మహాయానాన్ని లాంఛనంగా స్థాపించిందని లేదా మహాయాన–హీనయానాల మధ్య ఒకే, నిర్ణయాత్మక విభజనకు కారణమైందని సాధారణంగా చేసే వాదన చారిత్రకంగా తప్పుదారి పట్టించేది. ఈ ఉద్యమం అనేక శతాబ్దాలపాటు పరిణామం చెందింది. క్రీ.శ. రెండవ శతాబ్దం చివరలో లోకక్షేముడు చేసిన, కాలనిర్ణయం నిర్ధారించగలిగిన తొలి విస్తృత చైనీస్ అనువాదాలు మహాయాన ప్రారంభ వ్యాప్తికి దృఢమైన ఆధారాలను అందిస్తున్నాయి.
- పరీక్షా దృక్పథం: క్రమంగా జరిగిన మత వికాసాన్ని, ఒకే బౌద్ధ సంగీతి సభకు ఆపాదిస్తూ పాఠ్యపుస్తకాల్లో ఇచ్చే సంక్షిప్త వివరణల నుంచి వేరుచేసి అర్థం చేసుకోవాలి.
- మహాయాన ప్రత్యేక గుర్తింపు ధర్మగ్రంథాలు, ఆదర్శాలు మరియు ఆచరణలకు సంబంధించినది; దీనికి తప్పనిసరిగా ప్రత్యేకమైన భిక్షు దీక్షా వ్యవస్థ ఉండాల్సిన అవసరం లేదు.
2. బోధిసత్వ ఆదర్శం, కరుణ, మతాచరణ
మహాయానాన్ని నిర్వచించే ప్రధాన ఆదర్శం బోధిసత్వుడు: సమస్త జీవుల ప్రయోజనం కోసం సంపూర్ణ బుద్ధత్వాన్ని సాధించాలనుకునే వ్యక్తి. బోధిసత్వ భావన అంతకుముందే, ముఖ్యంగా బుద్ధుని పూర్వజన్మ వృత్తాంతాల్లో ఉండేది. అయితే, మహాయానం ఈ మార్గాన్ని మరింత విస్తృతమైన సాధక సముదాయం అనుసరించదగిన ఆకాంక్షగా ప్రతిపాదించింది. విశ్వకల్యాణం కోసం బోధిని సాధించాలనే సంకల్పమైన బోధిచిత్తం, ఈ దృక్పథంలోకి ప్రవేశానికి సూచిక. బోధిసత్వుడు వ్యక్తిగత విముక్తినే ఏకైక లక్ష్యంగా భావించకుండా, కరుణను ప్రజ్ఞతో మేళవిస్తాడు.
ఈ మార్గం సాధారణంగా ఆరు పారమితులు లేదా పరిపూర్ణతల ఆధారంగా రూపొందించబడింది: దానం, శీలం, క్షాంతి, వీర్యం లేదా ఉత్సాహపూర్వక ప్రయత్నం, ధ్యానం, ప్రజ్ఞ. కొన్ని గ్రంథాలు ఈ జాబితాను పది పారమితులకు విస్తరించాయి. ఉపాయ కౌశల్యం అంటే వివిధ జీవుల అవసరాలు, సామర్థ్యాలకు అనుగుణంగా బోధనలను మలచడం. బోధిసత్త్వుడు కేవలం “నిర్వాణాన్ని వాయిదా వేసుకుంటాడు” అనే సాధారణ వాక్యం ప్రాథమిక పరిచయానికి ఉపయోగపడే సంక్షిప్త వివరణ మాత్రమే; మహాయాన సంప్రదాయాలు సంసార బంధనంలో చిక్కుకోవడాన్ని, కరుణాపూర్వక కార్యకలాపాల నుంచి విరమించుకోవడాన్ని రెండింటినీ నివారించే బోధి స్థితి గురించి మరింత సంక్లిష్టమైన వివరణలను అందిస్తాయి.
మహాయాన భక్తి సంప్రదాయాల్లో అనేకమంది బుద్ధులు, ఉన్నత స్థాయికి చేరుకున్న బోధిసత్త్వులు కనిపిస్తారు. అవలోకితేశ్వరుడు కరుణతో, మంజుశ్రీ ప్రజ్ఞతో, అమితాభుడు పశ్చిమ దిశలోని పవిత్ర లోకమైన సుఖావతితో సంబంధం కలిగి ఉన్నారు. భవిష్యత్ బుద్ధుడైన మైత్రేయుడు అనేక బౌద్ధ సంప్రదాయాల్లో ప్రాముఖ్యత కలిగి ఉన్నాడు; ఆయన మహాయానానికి మాత్రమే పరిమితం కాదు. పూజలు, సమర్పణలు, తీర్థయాత్రలు, పుణ్యార్జన, ధ్యానం, సూత్రాలను ప్రతులుగా రాయడం లేదా పఠించడం వంటి ఆచారాలు నిశితమైన తాత్త్విక విచారణతోపాటు కొనసాగాయి.
- త్రికాయ సిద్ధాంతం ధర్మకాయం, సంభోగకాయం, నిర్మాణకాయం అనే మూడు రూపాలను వేరు చేస్తుంది: స్థూలంగా ఇవి బుద్ధుని సత్య స్వరూపం, ఆనందానుభవ స్వరూపం, ప్రకటిత స్వరూపం.
- మహాయానం నైతికతను గానీ ధ్యానాన్ని గానీ విస్మరించదు; సర్వజీవులూ బుద్ధత్వాన్ని పొందాలనే విస్తృత ఆకాంక్షలో వాటికి స్థానం కల్పిస్తుంది.
3. ధార్మిక గ్రంథాలు మరియు తాత్త్విక పాఠశాలలు
మహాయాన సూత్రాలు సుదీర్ఘ కాలవ్యవధుల్లో రచించబడి, వ్యాప్తి చెందాయి. వాటి భాషా చరిత్ర వైవిధ్యభరితమైనప్పటికీ, అవి తరచుగా సంస్కృతంలో లేదా బౌద్ధ మిశ్ర సంస్కృతంలో రచించబడ్డాయి. అనేక సూత్రాలు ప్రస్తుతం సంపూర్ణ రూపంలో చైనీస్ లేదా టిబెటన్ అనువాదాల్లో మాత్రమే లభిస్తున్నాయి. ముఖ్యమైన గ్రంథ సమూహాల్లో ప్రజ్ఞా పరిపూర్ణతను పరిశీలించే ప్రజ్ఞాపారమితా సాహిత్యం; ఉపాయ కౌశల్యం, ఏకయానంతో సంబంధం ఉన్న సద్ధర్మపుండరీక సూత్రం; ఆదర్శప్రాయమైన గృహస్థుడిని ప్రధాన పాత్రగా కలిగిన విమలకీర్తి నిర్దేశం; అమితాభుడు, సుఖావతికి సంబంధించిన పవిత్ర లోక సూత్రాలు ఉన్నాయి. మహాయాన సముదాయాలన్నింటికీ ఒకే విధమైన ప్రామాణిక గ్రంథ సంపుటిగా ఏ ఒక్క సంకలనమూ వ్యవహరించలేదు.
ముఖ్యంగా క్రీ.శ. రెండవ నుంచి మూడవ శతాబ్దాల కాలానికి చెందిన నాగార్జునుడితో సంబంధం ఉన్న మాధ్యమికం శూన్యతను వివరిస్తుంది. వస్తువులు ఇతర అంశాలపై ఆధారపడి ఉద్భవిస్తాయి కాబట్టి వాటికి స్వభావం, అంటే స్వతంత్రమైన, అంతర్లీనమైన సారం ఉండదు. అందువల్ల శూన్యత అంటే ఏదీ ఉనికిలో లేదని లేదా కర్మలకు ఫలితాలు ఉండవని కాదు. వ్యక్తులను, దృగ్విషయాలను స్వయంసమృద్ధమైన వాస్తవాలుగా పరిగణించే ధోరణిని ఇది ప్రశ్నిస్తుంది. సంవృతి సత్యం, పరమార్థ సత్యం మధ్య వ్యత్యాసం సాధారణ అనుభవం, నైతిక బాధ్యత ఏ విధంగా అర్థవంతంగా కొనసాగుతాయో వివరించడానికి తోడ్పడుతుంది.
యోగాచారం క్రీ.శ. తొలి శతాబ్దాల్లో క్రమబద్ధంగా అభివృద్ధి చెందింది. ఇది ముఖ్యంగా స్థూలంగా నాల్గవ–ఐదవ శతాబ్దాలకు చెందినవారిగా పరిగణించే అసంగుడు, వసుబంధుడితో సంబంధం కలిగి ఉంది. ఇది జ్ఞాన ప్రక్రియను, అనుభవం నిర్మితమయ్యే విధానాన్ని, విజ్ఞాన పరివర్తనను పరిశీలిస్తుంది. దీని భావనల్లో తరచుగా “ప్రాతినిధ్యం మాత్రమే” అని అనువదించే విజ్ఞప్తిమాత్రత, విజ్ఞాన నిలయమైన ఆలయవిజ్ఞానం ఉన్నాయి. బాహ్య ప్రపంచం ఊహాజనితమైనదనే వాదనగా మాత్రమే యోగాచారాన్ని వర్ణించడం, దాని వ్యాఖ్యానాలకు సంబంధించిన చర్చలను మరుగున పడేస్తుంది. విశ్లేషణలో ముఖ్యమైన తేడాలు ఉన్నప్పటికీ, యోగాచారం, మాధ్యమికం రెండూ అవిద్యను అధిగమించడం ద్వారా విముక్తిని సాధించాలని లక్ష్యంగా పెట్టుకున్నాయి.
- గుర్తుంచుకోవడానికి ఉపయోగకరమైన అనుసంధానం: నాగార్జునుడు–మాధ్యమికం–శూన్యత.
- గుర్తుంచుకోవడానికి ఉపయోగకరమైన అనుసంధానం: అసంగుడు, వసుబంధుడు–యోగాచారం–జ్ఞాన ప్రక్రియ విశ్లేషణ.
4. సంస్థలు, కళ, ఆసియా అంతటా వ్యాప్తి
బౌద్ధ విహార కేంద్రాలు, అనువాదకులు, యాత్రికులు, వ్యాపారులు మహాయానాన్ని భారతదేశం వెలుపలకు వ్యాప్తి చేశారు. ప్రస్తుత బిహార్లోని నలంద గుప్తుల కాలం నుంచి బౌద్ధ విద్యకు ప్రధాన కేంద్రంగా అభివృద్ధి చెందింది. దాని పాఠ్యప్రణాళిక కేవలం మహాయానానికే పరిమితం కాలేదు: బౌద్ధ తత్వశాస్త్రం, తర్కశాస్త్రం, వ్యాకరణం, ఇతర విషయాలను కూడా అధ్యయనం చేసేవారు. చైనా యాత్రికుడు హ్యూయెన్త్సాంగ్ ఏడవ శతాబ్దంలో అక్కడ శీలభద్రునితో సహా పలువురు గురువుల వద్ద విద్యనభ్యసించి, ముఖ్యమైన భారతీయ బౌద్ధ విజ్ఞానాన్ని చైనాకు అందించాడు.
భూమార్గాల జాలాలు వాయవ్య భారతదేశాన్ని మధ్య ఆసియా ఎడారి ఒయాసిస్సులతో, చైనాతో అనుసంధానించగా, సముద్ర మార్గాలు భారతదేశాన్ని ఆగ్నేయ ఆసియా, తూర్పు ఆసియాలతో అనుసంధానించాయి. ఐదవ శతాబ్దపు ప్రారంభంలో కుమారజీవుడు చేసిన అనువాదాలు, ఏడవ శతాబ్దంలో హ్యూయెన్త్సాంగ్ చేసిన అనువాదాలు చైనా బౌద్ధం రూపుదిద్దుకోవడానికి తోడ్పడ్డాయి. చైనా నుంచి మహాయాన సంప్రదాయాలు కొరియా, జపాన్లకు వ్యాపించి, తియాన్టై, హువాయాన్, చాన్, శుద్ధభూమి వంటి విభిన్న శాఖలు ఏర్పడటానికి దోహదపడ్డాయి. టిబెటన్ బౌద్ధం మహాయాన పునాదిపై అభివృద్ధి చెందడంతోపాటు విస్తృతమైన వజ్రయాన విధానాలను కూడా స్వీకరించింది.
మహాయానం బోధిసత్వులు, దివ్య బుద్ధులు, బుద్ధ క్షేత్రాలకు సంబంధించిన సమృద్ధమైన కళారూపాలను ప్రోత్సహించింది. అయినప్పటికీ, క్రీ.శ. తొలి శతాబ్దాల సమయంలో గాంధార, మథురలలో మానవాకార బుద్ధ ప్రతిమలు ఆవిర్భవించడానికి మహాయానమే ఏకైక కారణమని చెప్పలేము. మహాయానేతర సంప్రదాయాలలో కూడా బుద్ధ ప్రతిమలు, భక్తిపరమైన ఆచరణలు కనిపిస్తాయి. అందువల్ల ప్రతి బుద్ధ విగ్రహం మహాయాన అనుబంధాన్ని సూచిస్తుందని భావించకుండా, కళా చరిత్రపరంగా దాని సంప్రదాయ అనుబంధాన్ని నిర్ధారించేటప్పుడు శాసనాలు, ప్రతిమా లక్షణాలు, సందర్భాన్ని పరిగణనలోకి తీసుకోవాలి.
- అవలోకితేశ్వరుని పద్మధర రూపమైన పద్మపాణి, బౌద్ధ కళలో తరచుగా కనిపించే గుర్తింపు అంశం.
- వజ్రయానం చారిత్రకంగా మహాయానంతో సంబంధం కలిగి ఉన్నప్పటికీ, గూఢ దీక్ష, మంత్రాలు, మండలాలు, ప్రత్యేక కర్మకాండ ఆచరణల ద్వారా ప్రత్యేకతను సంతరించుకుంది.
5. పోలికలు, పరీక్షల్లో సాధారణంగా పొరబడే అంశాలు
దుఃఖం నుంచి విముక్తి, నైతిక నియమపాలన, ధ్యానం, ప్రజ్ఞల పట్ల బుద్ధుని మౌలిక దృక్పథాన్ని మహాయానం, థేరవాదం రెండూ పంచుకుంటాయి. మహాయానం ముఖ్యంగా సర్వజీవుల విముక్తిని కాంక్షించే బోధిసత్వ సంకల్పానికి ఉన్నత స్థానం ఇస్తుంది; థేరవాదంలో అర్హత్ ఆదర్శానికి ప్రాధాన్యం ఉంటుంది. ఇది ప్రాధాన్యంలో తేడా మాత్రమే; థేరవాదంలో కరుణ లేదా బోధిసత్వ భావన ఏదీ లేదనడానికి ఆధారం కాదు. అదేవిధంగా, మహాయానం కేవలం గృహస్థుల మతం మాత్రమే కాకుండా, క్రమశిక్షణతో కూడిన భిక్షుసంఘ జీవితాన్ని కూడా కలిగి ఉంది.
థేరవాదం తన ప్రామాణిక గ్రంథ సాహిత్యాన్ని పాళీ భాషలో పరిరక్షిస్తోంది. ప్రస్తుతం శ్రీలంక, మయన్మార్, థాయ్లాండ్, కంబోడియా, లావోస్లలో ఇది విశేష ప్రభావాన్ని కలిగి ఉంది. మహాయానం ప్రధానంగా చైనీస్, టిబెటన్ భాషల్లో పరిరక్షించబడిన విభిన్న గ్రంథ సంపుటాలతోపాటు, ప్రస్తుతం లభ్యమవుతున్న సంస్కృత రచనలపై ఆధారపడుతుంది. భాష, భౌగోళిక వ్యాప్తి తులనాత్మక అధ్యయనానికి ఉపయోగకరమైన సూచికలు. అయితే, ప్రతి బౌద్ధ గ్రంథాన్ని లేదా చారిత్రక సముదాయాన్ని తప్పులేకుండా వర్గీకరించడానికి ఈ రెండింటిలో ఏదీ సంపూర్ణ ఆధారం కాదు.
ప్రకటనల ఆధారిత ప్రశ్నల్లో నిరపేక్ష వాదనలను నివారించాలి: మహాయానాన్ని కనిష్కుడు ఒక్కడే సృష్టించలేదు; సంస్కృతం దాని ఏకైక భాష కాదు; విగ్రహారాధన దానికి మాత్రమే ప్రత్యేకమైనది కాదు; శూన్యత అంటే సర్వనిరాకరణవాదం కాదు. “చిన్న యానం” అనే అర్థం గల “హీనయానం” అనే పదం కొన్ని మహాయాన సాహిత్య రచనల్లో తక్కువ చేసి చూపే పేరుగా ఆవిర్భవించింది. వాస్తవ చారిత్రక సంప్రదాయాలను చర్చించేటప్పుడు, సాధ్యమైనంతవరకు థేరవాదం లేదా సర్వాస్తివాదం వంటి వాటి నిర్దిష్ట పేర్లనే ఉపయోగించాలి.
- విశ్లేషణలో మూడు స్థాయులను వేర్వేరుగా చూడాలి: తాత్విక శాఖ, భిక్షుసంఘ వినయ పరంపర, భక్తిపరమైన ఆచరణ.
- బౌద్ధ సంప్రదాయాలను పరస్పరం పూర్తిగా విరుద్ధమైన స్థిర వర్గాలుగా కాకుండా, అంతర్గత వైవిధ్యం కలిగి, చారిత్రకంగా మార్పు చెందుతున్న సంప్రదాయాలుగా పరిగణించాలి.
మహాయాన ధర్మగ్రంథాలు, గ్రంథారాధన
అందించిన మెటాడేటా ప్రకారం, ఈ చిత్రం అష్టసాహస్రికా ప్రజ్ఞాపారమిత, సద్ధర్మపుండరీక సూత్రం (లోటస్ సూత్రం) సహా తొమ్మిది బౌద్ధ ధర్మగ్రంథాలు కేంద్రంగా నిర్వహించే నవగ్రంథ క్రతువుకు సంబంధించినది. దీనివల్ల ఈ చిత్రానికి మహాయానంతో ప్రత్యక్ష సంబంధం ఏర్పడుతుంది: ధర్మగ్రంథాలు సిద్ధాంతానికి ఆధారాలుగానే కాకుండా, ఆరాధనకు, పారాయణానికి, పుణ్యార్జనకు సాధనాలుగా కూడా పనిచేయగలవు. ప్రజ్ఞాపారమిత సాహిత్యం బోధిసత్వ మార్గాన్ని శూన్యతకు సంబంధించిన ప్రజ్ఞతో అనుసంధానిస్తుంది; సద్ధర్మపుండరీక సూత్రం ఉపాయకౌశల్యం, అందరికీ బుద్ధత్వం లభిస్తుందనే హామీ వంటి భావనలను విస్తరిస్తుంది. అయినప్పటికీ, ఈ గ్రంథాలు వైవిధ్యభరితమైన సాహిత్య సంప్రదాయానికి చెందినవే తప్ప, ఒకే ఏకరూప విశ్వాస వ్యవస్థకు చెందినవి కావు.
ప్రాచీన భారతదేశ అధ్యయనంలో, భారతీయ సంప్రదాయాలతో అనుబంధమున్న బౌద్ధ సాహిత్య స్వీకరణ నిరంతరంగా కొనసాగడాన్ని పోల్చి వివరించేందుకు ఈ క్రతువు ఒక ఉదాహరణను అందిస్తుంది; ఇది ఏదైనా నిర్దిష్ట ప్రాచీన భారతీయ క్రతువుకు పురావస్తు ఆధారం కాదు. క్రతువును నిర్వహించే వజ్రాచార్యులు, రక్షణనిచ్చే గ్రంథాలు, మండల సమర్పణలను మెటాడేటా ప్రస్తావిస్తుంది. ఇవి ఒక ప్రత్యేక క్రతు సందర్భాన్ని సూచిస్తాయి; దానిని అన్ని మహాయాన సముదాయాలకు ప్రాతినిధ్యం వహించేదిగా పరిగణించకూడదు. ఇది నిర్ధారిత ప్రదేశాన్ని గానీ, ప్రాచీన కాలానికి చెందిన తేదీని గానీ అందించదు. అందువల్ల గ్రంథాల పట్ల భక్తి, తాత్త్విక అధ్యయనం, క్రతు ఆచరణ ఏ విధంగా సహజీవనం చేయగలవో వివరించేందుకు ఈ ఉదాహరణ సహాయపడుతుంది; అయితే ఆ సమ్మేళనాలు మొదట ఎప్పుడు లేదా ఎక్కడ అభివృద్ధి చెందాయో నిర్ధారించదు.
- బోధిసత్వ ఆదర్శం: సమస్త ప్రాణుల శ్రేయస్సు కోసం బుద్ధత్వాన్ని సాధించాలనే ఆకాంక్షే బోధిచిత్తం; కరుణ, ప్రజ్ఞ పరస్పర పూరకమైన నిబద్ధతలు, పరస్పరం పోటీపడేవి కావు.
- సిద్ధాంతపరమైన వ్యత్యాసం: శూన్యత అంటే వస్తువులకు స్వతస్సిద్ధమైన, స్వతంత్రమైన అస్తిత్వం లేకపోవడం; దీనిని సర్వనిరాకరణవాదంతో లేదా వ్యావహారిక వాస్తవికతను నిరాకరించడంతో గందరగోళపరచకూడదు.
- పరీక్షాపరమైన జాగ్రత్త: లిఖితప్రతుల ఆరాధన లేదా విగ్రహారాధన ఒక్కదాని ఆధారంగానే మహాయానాన్ని గుర్తించలేం; చారిత్రకంగా మహాయానం, వజ్రయానం మధ్య కొన్ని ఉమ్మడి అంశాలు ఉన్నప్పటికీ, ఈ పేర్లను ఒకదానికి బదులుగా మరొకటి ఉపయోగించలేం.
కాలరేఖ
Around the first century BCE onward
తొలి మహాయాన గ్రంథ సంప్రదాయాలు రూపుదిద్దుకోవడం ప్రారంభమవుతుంది; వాటి కచ్చితమైన మూలాలు, కాలనిర్ణయంపై చర్చలు కొనసాగుతున్నాయి.
Second century CE
కుషాణుల పోషణ, వివిధ ప్రాంతాలను అనుసంధానించే సంబంధ జాలాలు బౌద్ధ భావాల ఆదానప్రదానానికి తోడ్పడతాయి; రెండవ శతాబ్దం చివరలో లోకక్షేముడు మహాయాన గ్రంథాలను చైనీస్ భాషలోకి అనువదిస్తాడు.
Second–third centuries CE
నాగార్జునుడు మాధ్యమిక తత్వశాస్త్రానికి కేంద్రబిందువైన వాదనలను అభివృద్ధి చేస్తాడు.
Fourth–fifth centuries CE
అసంగుడు, వసుబంధుడు యోగాచార సంప్రదాయానికి పునాది వేసే రచనలను అందిస్తారు.
Early fifth century CE
కుమారజీవుడి అనువాదాలు చైనాలో మహాయాన సాహిత్య వ్యాప్తిని బలోపేతం చేస్తాయి.
Seventh century CE
హ్యూయెన్త్సాంగ్ భారతదేశంలో నలందాతో సహా పలు కేంద్రాల్లో విద్యాభ్యాసం చేస్తాడు; తరువాత చైనాలో విస్తృతమైన అనువాద కార్యాన్ని చేపడతాడు.
బోధిసత్వ మార్గం: సరళీకృత భావనాత్మక క్రమం
- 1. దుఃఖాన్ని గుర్తించి, కరుణను పెంపొందించుకోవడం
- 2. బోధిచిత్తాన్ని ఉత్పన్నం చేసుకోవడం
- 3. బోధిసత్వ సంకల్పాన్ని, దానికి సంబంధించిన ప్రతిజ్ఞలను స్వీకరించడం
- 4. పారమితలను పెంపొందించుకోవడం
- 5. కరుణతో కూడిన ఉపాయ కౌశల్యంతో ప్రజ్ఞను వికసింపజేసుకోవడం
- 6. సమస్త జీవుల శ్రేయస్సు కోసం సంపూర్ణ బుద్ధత్వాన్ని సాధించేందుకు కృషి చేయడం
| పదం | అర్థం లేదా అనుబంధం | గుర్తుంచుకోవలసిన ముఖ్యమైన జాగ్రత్త |
|---|---|---|
| బోధిచిత్తం | సమస్త జీవుల శ్రేయస్సు కోసం బుద్ధత్వాన్ని పొందాలనే ఆకాంక్ష | కేవలం సాధారణ దయాభావం మాత్రమే కాదు |
| పారమితలు | బోధిసత్వ మార్గంలో పరిపూర్ణతకు చేర్చుకునే సద్గుణాలు | సాధారణంగా ఆరింటిని పేర్కొంటారు; కొన్ని గ్రంథాలు పదింటిని పేర్కొంటాయి |
| శూన్యత | స్వతంత్రమైన, స్వభావసిద్ధమైన అస్తిత్వం లేకపోవడం | వ్యావహారిక వాస్తవికతను లేదా కర్మను నిరాకరించడం కాదు |
| ఉపాయ కౌశల్యం | విభిన్న సామర్థ్యాలకు అనుగుణమైన సాధన మార్గాలను అనుసరించడంలో నైపుణ్యం | సద్ధర్మ పుండరీక సూత్రంలో ప్రత్యేక ప్రాధాన్యం కలిగి ఉంది |
| అవలోకితేశ్వరుడు | కరుణతో అనుబంధం కలిగిన బోధిసత్వుడు | బుద్ధుడైన అమితాభునికి భిన్నమైనవాడు |
వాస్తవ సంఘటనలు – కేస్ స్టడీలు
అజంతా: దక్కన్లో బోధిసత్వ చిత్రణ
మహారాష్ట్రలోని అజంతాలో 1వ గుహలో ఉన్న ప్రసిద్ధ పద్మపాణి చిత్రలేఖనం, ఆ ప్రదేశంలోని కళా కార్యకలాపాల మలి దశకు చెందినది. ఈ దశను స్థూలంగా ఐదవ శతాబ్దపు వాకాటకుల కాలంతో అనుసంధానిస్తారు. పద్మాన్ని ధరించిన బోధిసత్వుని ఈ చిత్రం బౌద్ధ దృశ్య కళా సంస్కృతిలో కరుణామయ రూపాలకు ఉన్న ప్రాధాన్యాన్ని తెలియజేస్తుంది. అజంతాలో అంతకంటే ఎంతో ప్రాచీనమైన గుహలు కూడా ఉన్నాయి. కాబట్టి మొత్తం గుహా సముదాయాన్ని ఒకే కాలానికి లేదా ఒకే విధమైన మతపరమైన దశకు చెందినదిగా పరిగణించకూడదు.
బోరోబుదూర్: భారతదేశం వెలుపల మహాయానం
ఇండోనేషియాలోని మధ్య జావాలో ఉన్న బోరోబుదూర్ను ఎనిమిదవ–తొమ్మిదవ శతాబ్దాలలో శైలేంద్ర రాజవంశ పాలనలో నిర్మించారు. దాని అంచెల నిర్మాణ అమరిక, బౌద్ధ ఉబ్బెత్తు శిల్పాలు, అనేక బుద్ధ ప్రతిమలు ఆగ్నేయాసియాలో బౌద్ధ పవిత్ర వాస్తుశిల్పం స్థానిక పరిస్థితులకు అనుగుణంగా రూపుదిద్దుకున్న విధానాన్ని తెలియజేస్తాయి. గండవ్యూహ సంప్రదాయం ఆధారంగా రూపొందించిన ఉబ్బెత్తు శిల్పాలు బోధిని పొందే అన్వేషణను చిత్రిస్తాయి. దీంతో ఈ కట్టడం వివిధ ప్రాంతాలకు విస్తరించిన మహాయాన ప్రభావానికి విలువైన ఉదాహరణగా నిలుస్తుంది.
సాధన ప్రశ్నలు
ప్రశ్న 1
మహాయాన బౌద్ధానికి సంబంధించి కింది ప్రకటనలను పరిశీలించండి: 1. సమస్త చేతన జీవుల శ్రేయస్సు కోసం బుద్ధత్వాన్ని పొందాలనే ఆకాంక్ష బోధిచిత్తంలో అంతర్భాగం. 2. నైతిక కర్మలకు ఎలాంటి పర్యవసానాలు ఉండవని శూన్యత తప్పనిసరిగా సూచిస్తుంది. 3. మహాయాన సాధకులు, మహాయానేతర బౌద్ధులతో ఒకే సన్యాస వినయ పరంపరలను అనుసరించగలిగేవారు. పైన ఇచ్చిన ప్రకటనలలో ఏవి సరైనవి?
- A. 1 మరియు 2 మాత్రమే
- B. 2 మరియు 3 మాత్రమే
- C. 1 మరియు 3 మాత్రమే
- D. 1, 2 మరియు 3
ప్రశ్న 2
కింది జతలలో ఏది తప్పుగా జతపరచబడింది?
- A. నాగార్జునుడు — మాధ్యమికం
- B. అసంగుడు — యోగాచారం
- C. అవలోకితేశ్వరుడు — కరుణ
- D. అమితాభుడు — శాక్యముని తరువాత అవతరించే భావి బుద్ధుడు
ప్రశ్న 3
మహాయాన బౌద్ధం చారిత్రక వికాసాన్ని కింది వాటిలో ఏది అత్యంత కచ్చితంగా వివరిస్తుంది?
- A. కనిష్కుని బౌద్ధ సంగీతి సందర్భంగా జారీ చేసిన శాసనం ద్వారా ఇది స్థాపించబడింది.
- B. బౌద్ధ సముదాయాలలో కొత్త ధర్మగ్రంథాలు, ఆదర్శాలు, ఆచరణల ద్వారా ఇది క్రమంగా అభివృద్ధి చెందింది.
- C. ఇది సన్యాస వినయ నియమాలను తిరస్కరించి, మతపరమైన సాధనను గృహస్థులకు మాత్రమే పరిమితం చేసింది.
- D. ఇది మాత్రమే బుద్ధుని మానవరూప ప్రతిమలను ప్రవేశపెట్టి, ఉపయోగించింది.
మెయిన్స్: మహాయాన బౌద్ధంలోని విశిష్ట మతపరమైన, తాత్త్విక లక్షణాలను వివరించండి. దాని వ్యాప్తి భారతదేశానికి, ఇతర ఆసియా ప్రాంతాలకు మధ్య సాంస్కృతిక ఆదానప్రదానాలకు ఎలా దోహదపడింది? 250 పదాల్లో సమాధానం రాయండి.
- మహాయానాన్ని ఒకే వ్యవస్థాపకుడు స్థాపించిన ఉద్యమంగా కాకుండా, బౌద్ధంలో క్రమంగా అభివృద్ధి చెందిన ధోరణిగా పరిచయం చేయండి.
- బోధిచిత్తం, బోధిసత్వ మార్గం, కరుణ, ప్రజ్ఞ, పారమితలను వివరించండి.
- శూన్యతను నాస్తిత్వవాదంతో సమానంగా పరిగణించకుండా, మాధ్యమిక, యోగాచార సిద్ధాంతాల స్థూల రూపురేఖలను వివరించండి.
- విహారాలు, వాణిజ్య మార్గాలు, అనువాదకులు, యాత్రికులు మహాయాన వ్యాప్తికి మాధ్యమాలుగా ఎలా పనిచేశారో చర్చించండి.
- నలంద, హ్యూయెన్త్సాంగ్, అజంతా, బోరోబుదూర్లను ఉదాహరణలుగా ఉపయోగించండి.
- ఆసియా బౌద్ధాన్ని భారతదేశం నుంచి ఒకే రూపంలో ఎగుమతైన సంప్రదాయంగా చిత్రించకుండా, స్థానిక అనుసరణ, వైవిధ్యాలను ప్రస్తావిస్తూ ముగించండి.
అధ్యయన మూలాలు
- NCERT, Themes in Indian History, Part I, chapter: Thinkers, Beliefs and Buildings.
- Upinder Singh, A History of Ancient and Early Medieval India.
- Paul Williams, Mahayana Buddhism: The Doctrinal Foundations.
- UNESCO World Heritage Centre: Ajanta Caves, Borobudur Temple Compounds, and Archaeological Site of Nalanda Mahavihara.
- Archaeological Survey of India: official information on Ajanta and Nalanda.
- https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Navagrantha_P%C4%81%E1%B9%ADha.jpg
