
స్వయంభూనాథ్, నేపాల్: బౌద్ధ స్తూప సంప్రదాయాన్ని అధ్యయనం చేయడానికి ఒక తులనాత్మక ఉదాహరణ.
Credit: Nirmal Dulal · CC BY-SA 4.0 · sourceResized and converted to WebP; uncropped.
మూలాలు, మతపరమైన అర్థం, వర్గీకరణ
మృతుల శారీరక అవశేషాలు లేదా వారికి సంబంధించిన వస్తువులపై మట్టిదిబ్బను నిర్మించే ఆచారం నుంచి స్తూపం అభివృద్ధి చెందింది. బౌద్ధం ఈ స్మారక రూపాన్ని బుద్ధుణ్ణి స్మరించుకోవడానికి, ధాతువులను పూజించడానికి, పుణ్యాన్ని సంపాదించుకోవడానికి పవిత్ర కేంద్రంగా మార్చింది. దీనిని కేవలం సమాధిగా మాత్రమే అర్థం చేసుకోకూడదు: స్తూపాలు సంఘటనలను స్మరింపజేయడానికి, పూజనీయులైన గురువులకు సంబంధించిన వస్తువులను భద్రపరచడానికి లేదా దాత భక్తిని వ్యక్తపరచడానికి కూడా నిర్మించబడేవి.
బుద్ధుని దహన సంస్కారాల అనంతరం ఆయన శారీరక ధాతువులను వాటిని కోరిన ఎనిమిది పక్షాలకు విభజించినట్లు మహాపరినిబ్బాన సుత్త వివరిస్తుంది. ధాతుపాత్రకు, దహన సంస్కారాల్లో మిగిలిన అంగారాలకు సంబంధించి వేర్వేరు స్మారక కట్టడాలు ఏర్పడ్డాయి. ఇది బౌద్ధ ధాతుపూజ ఆవిర్భావానికి సంబంధించిన గ్రంథస్థ వృత్తాంతమే తప్ప, ప్రతి స్మారక కట్టడానికీ సంబంధించి ప్రత్యక్షంగా ధ్రువీకరించబడిన పురావస్తు ఆధారం కాదు. తరువాతి బౌద్ధ సంప్రదాయాలు అశోకుడు ధాతువులను పునర్విభజించి, 84,000 స్తూపాలను నిర్మించినట్లు పేర్కొంటాయి; ఈ సంఖ్య మత సంప్రదాయంలో భాగమే తప్ప, పురావస్తు ఆధారాలతో నిర్ధారించబడిన మొత్తం సంఖ్య కాదు.
బుద్ధుని మరణానంతరం ఆయన సాన్నిధ్యాన్ని భక్తులు అనుభవించడానికి స్తూపాలు దోహదపడ్డాయి. వాటిని సందర్శించడం, కానుకలు సమర్పించడం, వాటి చుట్టూ ప్రదక్షిణ చేయడం భక్తిపూర్వక ఆచారాలుగా ఉండేవి. అవి తరచుగా విహారాలు, పూజామందిరాలు, శాసనాలు, చిన్న మొక్కుబడి స్మారక కట్టడాలు గల విస్తృత బౌద్ధ ఆరామ ప్రాంగణాల్లో ఉండేవి. వివిధ బౌద్ధ సంప్రదాయాల్లో స్తూపాలకు ప్రాధాన్యం కొనసాగినందున, స్తూపారాధనను కేవలం ఒకే శాఖకు పరిమితమైనదిగా భావించడం తప్పుదారి పట్టిస్తుంది.
- పవిత్ర అవశేష స్తూపాలు లేదా శారీరక స్తూపాల్లో బుద్ధునికి లేదా ఇతర పూజనీయ వ్యక్తులకు చెందినవిగా భావించే శారీరక అవశేషాలు ఉంటాయి.
- పారిభోగిక స్తూపాలు పూజనీయ వ్యక్తి ఉపయోగించిన వస్తువులతో సంబంధం కలిగి ఉంటాయి.
- స్మారక లేదా ఉద్దేశిక నిర్మాణాలు పవిత్ర సంఘటనలను లేదా స్థలాలను స్మరింపజేస్తాయి; గ్రంథాల్లోని వర్గీకరణలు, పండితుల వర్గీకరణలను బట్టి పరిభాష మారుతుంది.
- భక్తి స్తూపాలు సాధారణంగా భక్తిని చాటడానికి లేదా పుణ్యార్జన కోసం నిర్మించే చిన్న స్మారక నిర్మాణాలు.
వాస్తుశిల్పం, ప్రతీకాత్మకత, ఆచారబద్ధ సంచారం
అత్యంత సుపరిచితమైన నిర్మాణ రూపంలో పీఠంపై అర్ధగోళాకార దిబ్బ లేదా అండం ఉంటుంది. నిర్మాణం లోపల ధాతునిక్షేపాన్ని భద్రపరచవచ్చు; అయితే భక్తులు సాధారణంగా దిబ్బ లోపలికి ప్రవేశించకుండా వెలుపలే పూజించేవారు. గుమ్మటాన్ని తరచుగా విశ్వనిర్మాణ సంబంధిత ప్రతీకాత్మకత ద్వారా వ్యాఖ్యానిస్తారు; అదే సమయంలో అంత్యక్రియల దిబ్బతో దానికున్న మౌలిక సంబంధం కూడా కొనసాగుతుంది. వాస్తు లక్షణాలు, వాటి అర్థాలు కాలక్రమంలో పరిణామం చెందాయి కాబట్టి, ప్రతి స్థలానికీ ఒకే ప్రతీకాత్మక వ్యాఖ్యానాన్ని ఆపాదించకూడదు.
సాధారణంగా చిన్న చతురస్రాకార ఆవరణమైన హర్మిక గుమ్మటం పైభాగంలో ఉంటుంది. యష్టి అనే మధ్య స్తంభం ఒకటి లేదా అంతకంటే ఎక్కువ ఛత్రాలకు ఆధారంగా ఉంటుంది; ఇవన్నీ కలిసి ఛత్రావళిగా ఏర్పడతాయి. ఛత్రాలు గౌరవాన్ని, ఉన్నతమైన పవిత్ర హోదాను సూచిస్తాయి. మేధి అనేది ఎత్తుగా నిర్మించిన స్థూపాకార పీఠం లేదా వేదిక; కొన్ని స్తూపాల్లో మెట్ల ద్వారా చేరుకోగల ఎత్తైన ప్రదక్షిణ మార్గం ఉంటుంది. వేదిక అనేది చుట్టూ ఉండే కంచె; తోరణాలు పవిత్ర ఆవరణలోకి ప్రవేశాన్ని సూచించే ద్వారాలు.
ప్రదక్షిణాపథం స్మారక కట్టడం చుట్టూ సవ్యదిశలో సాగేందుకు మార్గనిర్దేశం చేస్తుంది. సాంచీలో ప్రవేశద్వారాల గుండా, మార్గాల వెంట సాగే భక్తులకు శిల్పరూపంలో చెక్కిన కథనాలు, మంగళకర చిహ్నాలు దర్శనమిస్తాయి. కంచెలు, ప్రవేశద్వారాల్లో కలప నిర్మాణంలోని అంశాలను రాతిలో పునరావిష్కరించారు; ఇది పూర్వపు నిర్మాణ సంప్రదాయాలకు, మన్నికైన స్మారక వాస్తుశిల్పానికి మధ్య కొనసాగింపును తెలియజేస్తుంది.
స్తూపాన్ని చైత్యగృహం, విహారం నుంచి వేరుగా గుర్తించాలి. చైత్యగృహం అనేది ఆరాధనా మందిరం. ఇది సాధారణంగా వెనుక భాగంలో అర్ధవృత్తాకారంగా ఉంటుంది. భాజా, కార్లేలలో ఉన్నట్లుగా, దీని చివరన స్తూపం ఉండవచ్చు. విహారం ప్రధానంగా బౌద్ధ భిక్షువులకు వసతి కల్పిస్తుంది. అందువల్ల, శిలను తొలిచి నిర్మించిన చైత్య మందిరం, స్వతంత్రంగా నిలిచే నిర్మిత స్తూపం వేర్వేరు వాస్తు నిర్మాణ రూపాలు. రెండూ స్తూపకేంద్రిత ఆరాధనకు ఉపయోగపడినప్పటికీ, వాటి నిర్మాణ సందర్భాలు భిన్నంగా ఉంటాయి.
- అండం: దిబ్బ లేదా గుమ్మటం; హర్మిక: పైభాగంలో ఉండే ఆవరణం; యష్టి: మధ్య స్తంభం.
- ఛత్రావళి: ఛత్రాల అమరిక; వేదిక: చుట్టూ ఉండే కంచె; తోరణం: ప్రవేశద్వారం.
- ప్రతి స్తూపానికీ నాలుగు ప్రవేశద్వారాలు, విస్తృతమైన శిల్పాలంకరణ లేదా ఎత్తైన ప్రదక్షిణ వేదిక ఉండవు.
మౌర్యుల కాలంలో ఆరంభాలు, మౌర్యానంతర ప్రాంతీయ కేంద్రాలు
అశోకుని పోషణ బౌద్ధ పుణ్యక్షేత్రాలను సామ్రాజ్య వనరులు, సమాచార ప్రసార మార్గాల వ్యవస్థలతో అనుసంధానించింది. మధ్యప్రదేశ్లోని సాంచీలో మహాస్తూపపు తొలి ఇటుక నిర్మాణ కేంద్రభాగం ఆయన పాలనలో నిర్మితమైందని సాధారణంగా భావిస్తారు. ఈ ప్రదేశం వాణిజ్య మార్గాలతో అనుసంధానమై ఉన్న ముఖ్యమైన జనావాసమైన ప్రాచీన విదిశకు సమీపంలో ఉంది. అశోక స్తంభాలు, స్తూపాలు వేర్వేరు స్మారక నిర్మాణ రకాలు. అయితే, అవి ఒకే పవిత్ర ప్రాంగణంలో ఉండవచ్చు.
మౌర్యానంతర కాలంలో మహాస్తూపాన్ని విస్తరించి, దాని చుట్టూ రాతి ఆవరణాన్ని నిర్మించారు. ఈ పనులను సాధారణంగా శుంగుల యుగంతో ముడిపెడతారు. విస్తృతమైన శిల్పాలంకరణలతో కూడిన దాని నాలుగు తోరణాలు ప్రధానంగా క్రీ.పూ. మొదటి శతాబ్దం–క్రీ.శ. మొదటి శతాబ్దం మధ్యకాలానికి చెందినవి. దక్షిణ తోరణంపై ఉన్న ఒక శాసనం శాతకర్ణి రాజుకు చెందిన శిల్పులతో సంబంధమున్న దానాన్ని పేర్కొంటుంది. అందువల్ల, ప్రస్తుతం నిలిచి ఉన్న ఈ స్మారక నిర్మాణం మొత్తాన్ని అశోకునికో లేదా ఒకే రాజవంశానికో ఎందుకు ఆపాదించలేమో ఇది వివరిస్తుంది.
మధ్యప్రదేశ్లోనే ఉన్న భార్హుత్, నేటికీ మిగిలి ఉన్న వేదికా కంచె, తోరణ శిల్పాలకు ప్రత్యేక ప్రాధాన్యం కలిగి ఉంది. ఇవి ప్రధానంగా క్రీ.పూ. రెండవ శతాబ్దానికి చెందినవిగా నిర్ధారించారు. పరిచయ శాసనాలు అనేక మూర్తులను, కథలను గుర్తించేందుకు తోడ్పడతాయి. అందువల్ల, తొలి బౌద్ధ కథన కళను అర్థం చేసుకోవడంలో ఈ ప్రదేశం విలువైనది. నేటికీ మిగిలి ఉన్న ఇక్కడి శిల్పాలలో అధిక భాగం వాటి అసలు వాస్తు అమరికలో కాకుండా, కోల్కతాలోని ఇండియన్ మ్యూజియంలో భద్రపరచబడి ఉన్నాయి.
ఆంధ్రప్రదేశ్లో కృష్ణా నది తీరాన ఉన్న అమరావతి, తొలి చారిత్రక కాలం నుంచి ప్రధాన బౌద్ధ కేంద్రంగా అభివృద్ధి చెందింది. ఇక్కడి మహాస్తూపం వరుస నిర్మాణ, అలంకరణ దశలను చవిచూసింది. ముఖ్యంగా శాతవాహనుల కాలంలోనూ, ఆ తరువాతి కాలాల్లోనూ అత్యంత సమృద్ధిగా శిల్పాలు రూపొందించబడ్డాయి. కృష్ణా లోయలో మరింత ఎగువన ఉన్న నాగార్జునకొండ, ముఖ్యంగా క్రీ.శ. మూడవ–నాలుగవ శతాబ్దాల్లో ఇక్ష్వాకుల పాలనలో వర్ధిల్లింది. స్తూప వాస్తుశిల్పం కేవలం సాంచీకి అనుకరణ కాదని, అది ప్రాంతీయ వైవిధ్యాన్ని కలిగి ఉందని ఈ ప్రదేశాలు సమష్టిగా నిరూపిస్తున్నాయి.
- సాంచీ: మౌర్యుల కాలంలో పునాది, మౌర్యానంతర కాలంలో విస్తరణ, ఇసుకరాతి తోరణాలు, నేటికీ నిలిచి ఉన్న బౌద్ధ విహార సముదాయ పరిసరాలు.
- భార్హుత్: తొలి కథన ఉబ్బెత్తు శిల్పాలు, విస్తృతమైన శాసనాలు, ప్రముఖంగా చిత్రించిన ప్రకృతి సంబంధిత దేవతలు.
- అమరావతి: సున్నపురాతి ఉబ్బెత్తు శిల్పాలు, చలనశీలతను ప్రతిబింబించే శిల్ప సమీకరణాలు, అనేక నిర్మాణ దశలు.
శిల్పకళ, శాసనాలు, సామాజిక పోషణ
తొలినాటి బౌద్ధ ఉబ్బెత్తు శిల్పాలు బుద్ధుణ్ణి మానవ రూపంలో చిత్రించడానికి బదులుగా తరచుగా ప్రతీకల ద్వారా సూచిస్తాయి. బోధి వృక్షం జ్ఞానోదయాన్ని గుర్తుచేస్తుంది; చక్రం ధర్మబోధనను సూచిస్తుంది; ఖాళీ సింహాసనం పవిత్ర సాన్నిధ్యానికి ప్రతీకగా నిలుస్తుంది; పాదముద్రలు ఒక ప్రదేశంతో బుద్ధునికి ఉన్న అనుబంధాన్ని సూచిస్తాయి. ఇటువంటి చిత్రణను సంప్రదాయంగా ప్రతిమారహిత చిత్రణ (aniconic) అంటారు. బుద్ధుని ప్రతిమలపై అన్ని చోట్లా అమలైన నిషేధానికి ఇది ఆధారమని యాంత్రికంగా భావించకూడదు.
జాతక కథలు బుద్ధుని పూర్వజన్మలను వివరిస్తూ దానగుణం, కరుణ, ఆత్మత్యాగం వంటి సద్గుణాలను బోధిస్తాయి. ఉబ్బెత్తు శిల్పాలు ఆయన చివరి జన్మలోని సంఘటనలతోపాటు ఊరేగింపులు, జనావాసాలు, జంతువులు, వృక్షసంపద, ఆరాధకులను కూడా చిత్రిస్తాయి. కళాకారులు ఒకే శిల్ప కూర్పులో అనేక ఘట్టాలను చూపించేవారు; కొన్నిసార్లు ఒకే పాత్రను పలుమార్లు చిత్రించేవారు. యక్షులు, యక్షిణులు, తామరలు, ఇతర మంగళకర అలంకార రూపాలు బౌద్ధ స్మారక కట్టడాలను విస్తృత భారతీయ దృశ్యకళా, మత సంప్రదాయాలతో అనుసంధానించాయి.
దాన శాసనాలు పాలకులతోపాటు భిక్షువులు, భిక్షుణులు, వర్తకులు, చేతివృత్తులవారు, మహిళలు, గృహస్థుల భాగస్వామ్యాన్ని వెల్లడిస్తాయి. వీటిలో అనేకం బ్రాహ్మీ లిపిలో ప్రాకృత భాషలో రాయబడ్డాయి. దాతల వృత్తులు, స్వస్థలాల గురించి వాటిలోని ప్రస్తావనలు సామాజిక సంబంధ జాలాలను, ప్రజల సంచారాన్ని పునర్నిర్మించడానికి తోడ్పడతాయి. రాజపోషణకు ప్రాముఖ్యం ఉన్నప్పటికీ, స్మారక కట్టడాలు కేవలం రాజ్య నిధులతో చేపట్టిన ప్రాజెక్టులు మాత్రమే కావు; అనేక చిన్న విరాళాల ఫలితంగా కూడా అవి రూపుదిద్దుకున్నాయి.
వాణిజ్యం వల్ల వనరులు సమకూరి, ప్రయాణించే జనసమూహాల రాకపోకలు ఉండే మార్గాలు, జనావాసాల సమీపంలో బౌద్ధ సంస్థలు తరచుగా అభివృద్ధి చెందాయి. ఈ అనుబంధాన్ని కేవలం వాణిజ్యానికే పరిమితం చేయకూడదు: మతకర్మల ద్వారా లభించే ప్రతిష్ఠ, పవిత్ర ప్రదేశాలకు చేరువ, స్థానిక రాజకీయ మద్దతు, బౌద్ధ సంఘాల సంస్థాగత అవసరాలు కూడా వాటి స్థానాలను ప్రభావితం చేశాయి. క్రీ.శ. తొలి శతాబ్దాలలో, ముఖ్యంగా గాంధార, మథుర ప్రాంతాల్లో, మానవ రూపంలోని బుద్ధ ప్రతిమలకు ప్రాధాన్యం పెరిగింది; అయినప్పటికీ స్తూపారాధన అంతరించిపోలేదు.
- చిత్రాలను గుర్తించేటప్పుడు కథన ఇతివృత్తం, వాస్తు నిర్మాణ భాగం, నిర్మాణ పదార్థం, ప్రాంతీయ శైలిని వేర్వేరుగా గుర్తించండి.
- ప్రతి ప్రతీకాత్మక దృశ్యాన్నీ జాతక కథగా పరిగణించవద్దు: కొన్ని దృశ్యాలు బుద్ధుని చివరి జన్మలోని జీవిత ఘట్టాలను లేదా ఆరాధనా క్రియలను చిత్రిస్తాయి.
చారిత్రక వ్యాఖ్యానం మరియు పరిరక్షణ
స్తూపాలు అనేక పొరలతో కూడిన పురావస్తు ఆధారాలు. ఒకే స్మారక కట్టడంలోని నిర్మాణ సామగ్రి, నిక్షిప్తమైన పవిత్ర అవశేషాలు, శాసనాలు, శిల్ప శైలులు వేర్వేరు శతాబ్దాలకు చెందినవి కావచ్చు. అందువల్ల, ఒక స్తూపాన్ని ఎవరు నిర్మించారనే ప్రశ్నకు సమాధానం ఇచ్చేటప్పుడు, అది దాని తొలి నిర్మాణానికా, విస్తరణకా, తోరణాలకా లేదా తరువాతి పునరుద్ధరణకా సంబంధించినదో గమనించాలి. రాజవంశాల ఆధారంగా ఇచ్చే వర్గీకరణలు కాలక్రమ సందర్భాన్ని అందిస్తాయి; అయితే ప్రతి భాగానికీ ప్రత్యక్ష రాజపోషణ లభించిందని అవి నిర్ధారించవు.
సాంచిలోని బౌద్ధ స్మారక కట్టడాలు 1989లో UNESCO ప్రపంచ వారసత్వ జాబితాలో చేర్చబడ్డాయి. వాటి ప్రాముఖ్యం మహాస్తూపానికి మాత్రమే పరిమితం కాదు; స్తూపాలు, స్తంభాలు, ఆలయాలు, విహారాలతో కూడిన మొత్తం సముదాయంలో ఉంది. ఈ స్థల చరిత్రకు భారత పురావస్తు సర్వేక్షణ సంస్థ రూపొందించిన పత్రాలు ఒక ముఖ్యమైన ఆధారం. ఆధునిక పరిరక్షణలో పర్యాటకం, ఆరాధన, పురావస్తు ప్రదేశ పరిసరాల సమగ్రత మధ్య సమతుల్యతను పాటిస్తూ, నిర్మాణ స్థిరత్వాన్ని, శిల్పాల ఉపరితలాలను కాపాడాలి.
ప్రిలిమ్స్ కోసం ప్రదేశం–రాష్ట్రం–నది సంబంధాలు, నిర్మాణ పారిభాషిక పదాలు, కాలక్రమం, దాతల శాసనాలు, స్తూపాలు, చైత్యగృహాలు, విహారాల మధ్య తేడాలకు ప్రాధాన్యం ఇవ్వాలి. పురాణగాథల్లోని సంఖ్యలను చారిత్రక గణాంకాలుగా పరిగణించకుండా, గ్రంథ సంప్రదాయాలను పురావస్తు పరిశోధనల్లో లభించిన ఆధారాలతో పోల్చాలి. ప్రస్తుతం మిగిలి ఉన్న ఉదాహరణల్లో బౌద్ధ స్తూపాల ఆధిక్యం ఉన్నంత మాత్రాన స్తూపం కేవలం బౌద్ధులకు మాత్రమే చెందిన స్మారక నిర్మాణ రకమని భావించకూడదని కూడా గుర్తుంచుకోవాలి; మథురలోని కంకాలీ తిలా వద్ద లభించిన జైన అవశేషాలు ఈ భావనను సరిదిద్దే ముఖ్యమైన ఆధారాలను అందిస్తాయి.
స్తూపాలు: ధాతువులు, ఆచారాలు, ప్రాంతీయ సంప్రదాయాలు
మెటాడేటా నేపాల్లోని స్వయంభూనాథ్ను గుర్తిస్తుంది. ఇది స్తూపంతో అనుబంధం ఉన్న బౌద్ధ పవిత్ర సముదాయం. ఇది భారతదేశం వెలుపల స్తూప సంప్రదాయాన్ని పోల్చి అధ్యయనం చేయడానికి ఒక ఉదాహరణను అందిస్తుంది తప్ప, మౌర్య లేదా మౌర్యానంతర భారతీయ నిర్మాణాలకు పురావస్తు ఆధారం కాదు. అందించిన వివరణలో నిర్మాణ కాలక్రమం గానీ, వాస్తుశిల్ప అంశాల జాబితా గానీ లేవు; అందువల్ల ఏ లక్షణాలు తొలి దశకు చెందినవి, ఏవి తరువాతి పునర్నిర్మాణానికి చెందినవి అనేది దీని ద్వారా నిర్ధారించలేము.
ప్రాచీన భారతదేశ సందర్భంలో స్తూపాన్ని కేవలం ప్రతిమను కలిగి ఉన్న ఆలయంగా కాకుండా, ధాతువులు, స్మృతి పరిరక్షణ, భక్తిపూర్వక ఆచరణలతో అనుబంధం ఉన్న పవిత్ర స్మారక నిర్మాణంగా అర్థం చేసుకోవడం సముచితం. అశోకుని పోషణ బౌద్ధ పవిత్ర క్షేత్రాల విస్తరణకు తోడ్పడింది. తరువాతి శతాబ్దాల్లో ముఖ్యమైన ప్రదేశాల్లో విస్తరణలు, రాతి వేదికా కంచెలు, తోరణ ద్వారాలు, శిల్పాలంకరణ కార్యక్రమాలు చోటుచేసుకున్నాయి. నిర్మాణ దశలను గుర్తించడం ఎందుకు ముఖ్యమో సాంచీ వివరిస్తుంది: తొలి పునాది నిర్మాణాన్ని, తరువాతి వాస్తుశిల్ప విస్తరణను ఒకే పాలకుడికి లేదా రాజవంశానికి యథాలాపంగా ఆపాదించకూడదు. స్తూపం చుట్టూ ప్రదక్షిణ చేయడం వల్ల వాస్తుశిల్పం ఆరాధనలో అంతర్భాగమైంది. శాసనాలు, ఉబ్బెత్తు శిల్పాలు పోషణ, మత సందేశాల వ్యాప్తి గురించి భిన్న రకాల ఆధారాలను అందిస్తాయి.
- వాస్తుశిల్ప పదజాలం: అండం అంటే దిబ్బ లేదా గుమ్మటం; హర్మిక అంటే దాని పైన ఉండే ప్రాకారం; ఛత్రాలు అంటే గొడుగుల ఆకృతులు. ప్రతి ప్రాంతీయ స్తూపంలోనూ ఒకే విధమైన అమరిక ఉంటుందని భావించకూడదు.
- ఆధారాల పరిమితులు: దాతల శాసనాల ద్వారా నిర్దిష్ట దానాలను, పోషకులను గుర్తించవచ్చు. అయితే, ఒక స్మారక నిర్మాణం మొత్తం రూపాన్ని మాత్రమే బట్టి దాని కాలాన్ని లేదా నిర్మాణకర్తను నిర్ధారించలేము.
- పరీక్షాపరమైన భేదం: స్తూపం ఒక పవిత్ర స్మారక నిర్మాణం; చైత్యగృహం సాధారణంగా స్తూపాన్ని కలిగి ఉండే ఆరాధనా స్థలం; విహారం ప్రధానంగా భిక్షువుల నివాసం.
కాలరేఖ
Third century BCE
అశోకుని పోషణ బౌద్ధ స్మారక నిర్మాణ కార్యకలాపాలను ముందుకు తీసుకెళ్లింది; సాంచీలోని మూల మహాస్తూప నిర్మాణాన్ని ఈ కాలానికి ఆపాదిస్తారు.
Second century BCE
సాంచీలో మౌర్యానంతర కాలంలో ప్రధాన విస్తరణ జరిగింది; భర్హుత్లో ప్రస్తుతం మిగిలి ఉన్న ప్రధాన శిల్ప నిర్మాణ దశ కూడా ఈ కాలానికి చెందుతుంది.
Approximately first century BCE–first century CE
సాంచీ మహాస్తూపానికి విస్తృతమైన చెక్కడాలతో అలంకరించిన తోరణ ద్వారాలు సమకూరాయి.
Early centuries CE
అమరావతిలో శిల్పాలంకరణ పెద్ద ఎత్తున విస్తరించింది; బౌద్ధ కళా కేంద్రాల అంతటా బుద్ధ ప్రతిమలకు ప్రాధాన్యం పెరిగింది.
Third–fourth centuries CE
ఇక్ష్వాకుల పోషణలో నాగార్జునకొండ వర్ధిల్లింది.
స్తూపాన్ని చారిత్రక ఆధారంగా అధ్యయనం చేయడం
- 1. స్థలాన్ని, భౌగోళిక పరిసరాలను, నిర్మాణ సామగ్రిని గుర్తించండి.
- 2. తొలినాటి దిబ్బను, తరువాత జోడించిన నిర్మాణ భాగాలను వేరుగా గుర్తించండి.
- 3. వాస్తు నిర్మాణ భాగాలను, ఆచార సంబంధిత మార్గాలను గుర్తించండి.
- 4. దాతలు, లిపులు, కాలక్రమం గురించి తెలుసుకోవడానికి శాసనాలను చదవండి.
- 5. గ్రంథాలు, పురావస్తు నేపథ్యంతో అనుసంధానిస్తూ ఉబ్బెత్తు శిల్పాలను విశ్లేషించండి.
| స్థలం | ప్రస్తుత స్థానం | పరీక్షల దృష్ట్యా ముఖ్యమైన సంబంధిత అంశం |
|---|---|---|
| సాంచీ | మధ్యప్రదేశ్ | అశోకుని కాలానికి చెందిన మూల నిర్మాణం; తరువాతి విస్తరణ, శిల్పాలతో చెక్కిన నాలుగు తోరణాలు |
| భార్హుత్ | మధ్యప్రదేశ్ | వివరణాత్మక లేఖనాలతో కూడిన కథనాత్మక ఉబ్బెత్తు శిల్పాలు; కోల్కతాలోని ఇండియన్ మ్యూజియంలో శిల్పాలు |
| అమరావతి | ఆంధ్రప్రదేశ్, కృష్ణా నది | సున్నపురాతి ఉబ్బెత్తు శిల్పాలు; శాతవాహనుల కాలంలో ప్రధాన అభివృద్ధి |
| నాగార్జునకొండ | ఆంధ్రప్రదేశ్, కృష్ణా లోయ | ఇక్ష్వాకుల ఆదరణ, విస్తృతమైన బౌద్ధ అవశేషాలు |
| సారనాథ్ | ఉత్తరప్రదేశ్, వారణాసి సమీపంలో | ప్రథమ ధర్మోపదేశంతో ముడిపడిన సంప్రదాయం; ధమేఖ్, ధర్మరాజిక స్తూపాలు |
వాస్తవ సంఘటనలు – కేస్ స్టడీలు
సాంచీ: పోషకులుగా శిల్పకారులు
మహాస్తూపం దక్షిణ తోరణ ద్వారంపై ఉన్న ఒక శాసనం విదిశకు చెందిన దంతపు వస్తువుల శిల్పులతో అనుబంధం ఉన్న పనిని నమోదు చేస్తుంది. ఇది సమీప పట్టణంలోని చేతివృత్తుల సమూహాన్ని బౌద్ధ స్మారక నిర్మాణ కార్యకలాపాలతో అనుసంధానిస్తుంది. ఇతర దాతల రికార్డులతో కలిపి చూస్తే, సాంచీని కేవలం సామ్రాజ్య స్మారక నిర్మాణంగా కాకుండా, సమష్టి సామాజిక కృషి ఫలితంగా ఎందుకు అధ్యయనం చేయాలో ఇది తెలియజేస్తుంది.
నాగార్జునకొండ: పురావస్తు రక్షణ తవ్వకాలు
నాగార్జునసాగర్ జలాశయం పురావస్తు అవశేషాలున్న లోయలోని అధిక భాగాన్ని ముంచివేయడానికి ముందు, తవ్వకాల ద్వారా బౌద్ధ అవశేషాలతోపాటు ఇతర ప్రాచీన అవశేషాలను గుర్తించి నమోదు చేశారు. ఎంపిక చేసిన కట్టడాలను ఇతర ప్రదేశాలకు తరలించారు లేదా పునర్నిర్మించారు. ఒక ద్వీపంలోని సంగ్రహాలయంలో ముఖ్యమైన పురావస్తు వస్తువులను భద్రపరిచారు. ఈ ప్రాజెక్టు పురావస్తు రక్షణ తవ్వకాల విలువను, పరిమితులను రెండింటినీ వివరిస్తుంది: వస్తువులను సంరక్షించవచ్చు, కానీ వాటికి అసలు భూదృశ్యంతో ఉన్న సంబంధాలను పూర్తిగా పునఃసృష్టించలేము.
గత సంవత్సర ప్రశ్నలు
UPSC ప్రిలిమ్స్ 2023
ప్రాచీన భారతదేశానికి సంబంధించి, ఈ వాక్యాలను పరిశీలించండి: 1. స్తూప భావన బౌద్ధ మూలాలు కలిగినది. 2. స్తూపం సాధారణంగా పవిత్ర అవశేషాలను భద్రపరిచే స్థలంగా ఉండేది. 3. బౌద్ధ సంప్రదాయంలో స్తూపం భక్తిపూర్వక సమర్పణగా, స్మారక కట్టడంగా ఉండేది. ఎన్ని వాక్యాలు సరైనవి?
- A. ఒకటి మాత్రమే
- B. రెండు మాత్రమే
- C. మూడూ
- D. ఏదీ కాదు
సాధన ప్రశ్నలు
ప్రశ్న 1
స్తూప భాగాలు, వాటి వివరణలకు సంబంధించిన ఏ జత తప్పుగా జతపరచబడింది?
- A. హర్మిక — శిఖర భాగంలోని చిన్న ఆవరణ
- B. వేదిక — చుట్టూ ఉండే కంచె
- C. తోరణం — ప్రవేశద్వారం
- D. అండం — భిక్షువుల నివాస గది
ప్రశ్న 2
ఈ వాక్యాలను పరిశీలించండి: 1. సాంచీ మహాస్తూపంలో ప్రస్తుతం మిగిలి ఉన్న భాగాలన్నీ అశోకుని పాలనలో నిర్మించబడ్డాయి. 2. భార్హుత్ శిల్పాలలో చిత్రించిన కథాంశాలను గుర్తించే శాసనాలు ఉన్నాయి. 3. అమరావతికి కృష్ణా నదితో సంబంధం ఉంది. ఏ వాక్యాలు సరైనవి?
- A. 1 మరియు 2 మాత్రమే
- B. 2 మరియు 3 మాత్రమే
- C. 1 మరియు 3 మాత్రమే
- D. 1, 2 మరియు 3
ప్రశ్న 3
బౌద్ధ కట్టడాల వద్ద భిక్షువులు, భిక్షుణులు, వర్తకులు, చేతివృత్తులవారు అందించిన విరాళాలను నమోదు చేసిన దాన శాసనాలు కింది ఏ నిర్ధారణను అత్యంత బలంగా సమర్థిస్తాయి?
- A. రాజాదరణ పూర్తిగా లేదు.
- B. బౌద్ధ కట్టడాలు పూర్తిగా వర్తక శ్రేణులపైనే ఆధారపడ్డాయి.
- C. కట్టడాల నిర్మాణానికి పోషణ అనేక సామాజిక వర్గాల నుంచి లభించింది.
- D. ప్రతి దాత ఒకే భిక్షు సంఘానికి చెందినవారు.
మెయిన్స్: ప్రాచీన భారతదేశంలోని మత ఆచారాలు, కళాత్మక పరిణామాలు, సామాజిక సంబంధాలను పునర్నిర్మించడానికి స్తూపాలు ఆధారాలుగా ఉపయోగపడతాయి. సాంచీ, భార్హుత్, అమరావతిని ప్రస్తావిస్తూ చర్చించండి. 250 పదాల్లో సమాధానం రాయండి.
- స్తూపాన్ని పవిత్ర అవశేషాలను భద్రపరిచే, స్మారక మరియు భక్తిపూర్వక ఆరాధనా కట్టడంగా పరిచయం చేయండి.
- ప్రదక్షిణను, ప్రధాన వాస్తు నిర్మాణ భాగాల విధులను వివరించండి.
- అన్ని దశలను ఒకే పాలకుడికి ఆపాదించకుండా, మౌర్యుల కాలంలో ఏర్పడిన పునాదులను, మౌర్యానంతర కాలంలో జరిగిన విస్తరణను క్రమానుగతంగా వివరించండి.
- ప్రతీకాత్మక చిత్రణ, జాతక కథనాలు, ప్రాంతాలవారీగా శిల్పకళలోని వైవిధ్యాలను చర్చించండి.
- మహిళలు, మత సముదాయాలు, వర్తకులు, చేతివృత్తులవారి పాత్రను ప్రముఖంగా చూపేందుకు దాతల శాసనాలను ఉపయోగించండి.
- పురావస్తు ఆధారాలు, శాసనాలు, గ్రంథాలను సమన్వయంతో అధ్యయనం చేయవలసిన అవసరాన్ని పేర్కొంటూ ముగించండి.
అధ్యయన మూలాలు
- NCERT, Themes in Indian History, Part I: Thinkers, Beliefs and Buildings.
- NCERT, An Introduction to Indian Art, Part I: Arts of the Mauryan Period; Post-Mauryan Trends in Indian Art and Architecture.
- Archaeological Survey of India: Sanchi monument information and Nagarjunakonda museum resources.
- UNESCO World Heritage Centre: Buddhist Monuments at Sanchi.
- Indian Museum, Kolkata: Bharhut gallery and archaeological collections.
- Upinder Singh, A History of Ancient and Early Medieval India.
- https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Swayambhunath_temple_-_an_ancient_religious_architecture_of_Nepal.jpg
